บทที่ 146 เป็นหมันแต่กำเนิด

เห็นหน้าเป็นครั้งสุดท้าย?

คาดว่าเหลียงอินใช้เทคนิคเก่าสร้างเรื่องมายาขึ้นมาอีก คิดจะหลอกเฉินฮ่าวไปเยี่ยมชม ไม้นี้ใช้มาบ่อยจนไม่ได้การ

พอดี เหลียงซินก็คิดจะดูว่านางจะเล่นไม้ไหนในที่สุด ก็ฉวยโอกาสนี้ไปเปิดโปงนางโดยตรง

“ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว เราก็ไปดู ๆ เช

บทที่ 147 กรีดกากากบาท

เรือนลั่วอิน เวลานี้กลับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความเศร้าโศกไปทั้งแถบ

ตั้งแต่แพทย์หลวงจางออกไปแล้ว เหลียงอินก็พลิกตัวไปมาบนเตียง ไม่สบายใจกลัวว่าเรื่องร่างกายของนางจะถูกเขย่าปล่อยออกไป

ถ้าเฉินฮ่าวค้นพบอะไรที่แปลกแตกต่างกันแล้ว หรือรู้เรื่องที่ว่านางใส่ร้ายเหลียง

บทที่ 148 ไม่ทอดทิ้งตลอดนิจนิรันดร์กาล

เหลียงซินมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างใจเย็น ไร้ความเห็นอกเห็นใจ แต่ยังรู้สึกพึงพอใจเป็นพิเศษ!

เริ่มตั้งแต่วินาทีที่เหลียงอินออกแบบวางแผนทำร้ายนางเป็นต้นมา น่าจะคาดการณ์ได้แล้วว่าต้องมีเช่นนี้วันหนึ่ง ถ้าเริ่มแรกเรื่องเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้น บางทีวันนี้จุดจ