บทที่ 145 เรียกชื่อข้า

เสียงนุ่มนวลของนางทำให้เฉินฮ่าวอึ้งไปทันที ดวงตาพลันสว่างขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินนางเรียกชื่อของเขาอย่างอ่อนโยนเช่นนี้

ดังนั้นจึงเกลี้ยกล่อมนาง “คนดี ข้าชอบฟัง เรียกอีกครั้งซิ”

เพื่อให้เขาจบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เหลียงซินจึงเปิดปากอย่างดี ๆ “ฮ่

บทที่ 146 เป็นหมันแต่กำเนิด

เห็นหน้าเป็นครั้งสุดท้าย?

คาดว่าเหลียงอินใช้เทคนิคเก่าสร้างเรื่องมายาขึ้นมาอีก คิดจะหลอกเฉินฮ่าวไปเยี่ยมชม ไม้นี้ใช้มาบ่อยจนไม่ได้การ

พอดี เหลียงซินก็คิดจะดูว่านางจะเล่นไม้ไหนในที่สุด ก็ฉวยโอกาสนี้ไปเปิดโปงนางโดยตรง

“ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว เราก็ไปดู ๆ เช

บทที่ 147 กรีดกากากบาท

เรือนลั่วอิน เวลานี้กลับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความเศร้าโศกไปทั้งแถบ

ตั้งแต่แพทย์หลวงจางออกไปแล้ว เหลียงอินก็พลิกตัวไปมาบนเตียง ไม่สบายใจกลัวว่าเรื่องร่างกายของนางจะถูกเขย่าปล่อยออกไป

ถ้าเฉินฮ่าวค้นพบอะไรที่แปลกแตกต่างกันแล้ว หรือรู้เรื่องที่ว่านางใส่ร้ายเหลียง