บทที่ 147 กรีดกากากบาท

เรือนลั่วอิน เวลานี้กลับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความเศร้าโศกไปทั้งแถบ

ตั้งแต่แพทย์หลวงจางออกไปแล้ว เหลียงอินก็พลิกตัวไปมาบนเตียง ไม่สบายใจกลัวว่าเรื่องร่างกายของนางจะถูกเขย่าปล่อยออกไป

ถ้าเฉินฮ่าวค้นพบอะไรที่แปลกแตกต่างกันแล้ว หรือรู้เรื่องที่ว่านางใส่ร้ายเหลียง

บทที่ 148 ไม่ทอดทิ้งตลอดนิจนิรันดร์กาล

เหลียงซินมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างใจเย็น ไร้ความเห็นอกเห็นใจ แต่ยังรู้สึกพึงพอใจเป็นพิเศษ!

เริ่มตั้งแต่วินาทีที่เหลียงอินออกแบบวางแผนทำร้ายนางเป็นต้นมา น่าจะคาดการณ์ได้แล้วว่าต้องมีเช่นนี้วันหนึ่ง ถ้าเริ่มแรกเรื่องเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้น บางทีวันนี้จุดจ

บทที่ 149 ผลัดเปลี่ยนกันเหยียดหยาม

ชายอีกสองคนที่ได้ยินเขาพูดอย่างนั้น พลันมีใจกระสันขึ้นมาในบัดดล มือสกปรกลูบคางไปมา มองประเมินร่างของเหลียงอินทุกส่วนขึ้น ๆ ลง ๆ ในที่สุดก็ตกลงไปบนใบหน้าของนาง

เขาถอนหายใจอย่างจนใจกล่าวว่า “แต่เป็นใบหน้านี้ที่น่าเกลียดไปหน่อย”

แต่ก็ยังไ