บทที่ 142 สามคืนร่วมเสพสุข

เซียวเทียนหยวน มองนางอย่างไม่เต็มใจที่จะจากไป ในดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกที่ไม่สามารถบรรยายได้

เขาคิดอยากอยู่กับเหลียงซินในช่วงเวลานี้หลังจากที่เฉินฮ่าวเสียชีวิตไปแล้ว แต่การเจ็บป่วยของมารดาเขาสำคัญกว่าทุกอย่าง ดังนั้นเขาจึงได้แต่ต้องกลับไป

เมื่อเขากลับม

บทที่ 143 ในที่สุดฟื้นขึ้นมา

เวลาเจ็ดวัน กลางห้องโถงใหญ่ของพระตำหนักอ๋องสิงวางโลงศพที่ยังไม่ได้ถูกฝัง แต่ก็ถูกคนเปิดออกแล้ว ข้างในไม่มีใครอยู่สักคน

ไม่กี่วันนี้ เพราะเรื่องเฉินฮ่าวถูกพิษจนตาย เหลียงอินได้ร้องไห้จนตาบวมไปหมดแล้ว ในที่สุดภายใต้ข้อเสนอของเฉินหวี้จึงได้เปิดโลงศพดูหน้าครั้งสุดท้

บทที่ 144 ความสนุกในการอาบน้ำร่วมกัน

น่าชัง!

เฉินหวี้ลูบคลำเส้นผมกลุ่มหนึ่งของตนเอง ใบหน้าโกรธจนแข็งทื่อไปหมดแล้ว

ดูเหมือนเฉินฮ่าวนี้ไม่เพียงแต่ยังรอดชีวิตกลับมาแล้ว แต่วิทยายุทธ์และกำลังภายในยิ่งแกร่งมากกว่าเดิม

“พระอนุชาเจ็ด เจ้ากำลังหาข้าหรือ?” เสียงแหบน่ากลัวดังออกมาจากในห้อ