บทที่ 141 มารดาป่วยหนัก

เผชิญหน้าความกังวลของเฉินเชร้อ เหลียงซินรู้สึกทั้งอยากร้องไห้และหัวเราะ!

ต่อจากนี้ไปนางต้องทำอย่างไร? นี่เป็นปัญหาที่ร้ายแรงจริง ๆ แต่ที่ยิ่งทำให้นางเป็นห่วงคือ หลังจากนี้เจ็ดวันต้องโกหกอย่างไรให้คำเท็จนี้แนบเนียน

ถ้าเจ็ดวันต่อมาพวกเขาเห็นเฉินฮ่าวซึ่งยังมีชีวิต

บทที่ 142 สามคืนร่วมเสพสุข

เซียวเทียนหยวน มองนางอย่างไม่เต็มใจที่จะจากไป ในดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกที่ไม่สามารถบรรยายได้

เขาคิดอยากอยู่กับเหลียงซินในช่วงเวลานี้หลังจากที่เฉินฮ่าวเสียชีวิตไปแล้ว แต่การเจ็บป่วยของมารดาเขาสำคัญกว่าทุกอย่าง ดังนั้นเขาจึงได้แต่ต้องกลับไป

เมื่อเขากลับม

บทที่ 143 ในที่สุดฟื้นขึ้นมา

เวลาเจ็ดวัน กลางห้องโถงใหญ่ของพระตำหนักอ๋องสิงวางโลงศพที่ยังไม่ได้ถูกฝัง แต่ก็ถูกคนเปิดออกแล้ว ข้างในไม่มีใครอยู่สักคน

ไม่กี่วันนี้ เพราะเรื่องเฉินฮ่าวถูกพิษจนตาย เหลียงอินได้ร้องไห้จนตาบวมไปหมดแล้ว ในที่สุดภายใต้ข้อเสนอของเฉินหวี้จึงได้เปิดโลงศพดูหน้าครั้งสุดท้