บทที่131 พบพานศัตรูหัวใจ

มิใช่เพียงแค่ชิวเยว่ ที่วิ่งผ่านบานประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน แม้แต่ชุนฮวาก็เช่นกัน นางบรรจงยกกล่องด้วยสองมือ กล่องนี้ คือกล่องที่นางเหลียงซินใช้เก็บข้าวของในวันนั้น

“ถึงแม้ว่าท่านอ๋องจะลืมเลือนพระชายา แต่ท่านก็มิอาจลืมเลือนสิ่งของเหล่านี้หรอกเพคะ!!” นางชุนฮวานำกล่

บทที่ 132 ตรวจสอบอายัดโรงหมอ

“ ท่านพี่！” เหลียงซินเร่งรีบเข้าไปประคองนางไว้

เหลียงหญิงฝืนยิ้มออกมาพลางแตะเข้าไปที่ฝ่ามือของเหลียงซินเบาๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่าตนเองมิเป็นอันใดมากนัก

“ฮวานจรือมิได้ทำอันได้แก่หม่อมฉัน เขามิอาจเรื่องเช่นนั้น หม่อมฉันเชื่อใจเขา “เหลียงหญิงเปล่งวาจาออกมา

บทที่ 133 ใส่ร้ายป้ายสียาพิษ

ความโมโหโกรธาปรากฏออกมาจากในดวงตาของเฉินหวี้ นี่นางดูถูกเขาอย่างนั้นหรือ？

สิ่งนี้เป็นการดูถูกเหยียดหยามความเป็นชายอย่างเขายิ่งนัก

ตั้งแต่ที่เขาเกิดมาจนบัดนี้เขาก็เข้าใจว่าตนเองต้องการสิ่งใด จากนั้นเขาจึงหมั่นเพียรที่จะช่วงชิงมา หลายต่อหลายปีมานี้