บทที่ 130 หยดเลือดชดใช้บาป

นอกประตู องครักษ์ไม่กี่คนก็เดินเข้ามา ในมือถือเชือกสองสามเส้น แต่ละคนหน้าตาโหดเหี้ยมเดินมาหาเหลียงซิน

แววตาสดใสเย็นชาของเหลียงซินมองไปบนใบหน้าของทหารองครักษ์เหล่านี้ ส่งเสียงฮึ่มเย็นชาคราหนึ่ง ยังมีไม่กี่คนที่ไม่กลัวตายจริง ๆถ้าคนเหล่านี้กล้าแตะต้องนางครั้งหนึ่ง

บทที่131 พบพานศัตรูหัวใจ

มิใช่เพียงแค่ชิวเยว่ ที่วิ่งผ่านบานประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน แม้แต่ชุนฮวาก็เช่นกัน นางบรรจงยกกล่องด้วยสองมือ กล่องนี้ คือกล่องที่นางเหลียงซินใช้เก็บข้าวของในวันนั้น

“ถึงแม้ว่าท่านอ๋องจะลืมเลือนพระชายา แต่ท่านก็มิอาจลืมเลือนสิ่งของเหล่านี้หรอกเพคะ!!” นางชุนฮวานำกล่

บทที่ 132 ตรวจสอบอายัดโรงหมอ

“ ท่านพี่！” เหลียงซินเร่งรีบเข้าไปประคองนางไว้

เหลียงหญิงฝืนยิ้มออกมาพลางแตะเข้าไปที่ฝ่ามือของเหลียงซินเบาๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่าตนเองมิเป็นอันใดมากนัก

“ฮวานจรือมิได้ทำอันได้แก่หม่อมฉัน เขามิอาจเรื่องเช่นนั้น หม่อมฉันเชื่อใจเขา “เหลียงหญิงเปล่งวาจาออกมา