บทที่ 121 ข้าป่วย

ตลอดที่ผ่านมาเฉินหวี้ก็เป็นคนใช้เล่ห์เหลี่ยมกลอุบายอย่างไร้ยางอาย วันนี้ใช้แผนปล่อยสองคนนั้นไป หรือคิดจะสร้างความปั่นป่วนให้กับตนในความดีความชอบนี้

มองทะลุความคิดจิตใจนี้ของเขาแล้ว เรื่องที่ต้องจัดการก็ทำได้ง่ายขึ้นแล้ว เฉินฮ่าวใจเย็นลง ความมืดครึ้มบนใบหน้าก็จางหายไป เปิด

บทที่ 123 บังคับขืนใจนาง

แม้ว่าหวินเหม่ยไม่ได้มีโฉมหน้าที่งามสะคราญจนล่มเมืองได้ แต่องค์ประกอบทั้งห้าผสมผสานเข้ากันเป็นอย่างดีและเป็นระเบียบเรียบร้อย เพราะเหตุหน้าที่การงาน จึงมักจะปั้นหน้าบึ้งตึง ดังนั้นดูไปแล้วจึงไม่ค่อยเข้ากันได้เช่นนั้น

แต่ว่า หวินเหม่ยมองดูกระจกทองแดงบานนั้น กลับไม่ได