บทที่ 119

บทที่119พี่น้องพร้อมใจกัน

วิ่งทะยานอย่างเปิดเผยและป่าเถื่อนมาตลอดทางจนถึงประตูของเมืองหลวง

เฉินฮ่าวพลิกตัวลงจากหลังม้าฝีเท้าก้าวอย่างกวดขันไปยังห้องโถงใหญ่ของพระราชวังหลังจากผลักประตูเข้าไปเพียงเห็นองค์รัชทายาทและเหล่าเชื้อพระวงศ์ขุนนางทั้งหลายล้วนอยู่ข้างในบรรยากาศภายในเข้มงวดม

บทที่ 120

บทที่120วางแผนจับกุมคน

เซียวเทียนหยวนมองนางขึ้นๆลงๆไปคราหัวเราะเสียงเย็นชาครั้งหนึ่ง“มาหาเรื่อง?มาหาเรื่องเป็นสิ่งพวกเราไม่กลัวที่สุดในที่นี่แล้ว!ทหารมาจับสองคนนี้ให้ข้าโยนพวกเขาออกไป!”

หลังจากที่เขาได้กล่าวจบลงสมุนสองคนก็รีบมาจากข้างหลังทันทีเดินมาตรงหน้าหรงอวี้ทำท่าจะโยนนางออก

บทที่ 121

ข้าป่วย

ตลอดที่ผ่านมาเฉินหวี้ก็เป็นคนใช้เล่ห์เหลี่ยมกลอุบายอย่างไร้ยางอาย วันนี้ใช้แผนปล่อยสองคนนั้นไป หรือคิดจะสร้างความปั่นป่วนให้กับตนในความดีความชอบนี้

มองทะลุความคิดจิตใจนี้ของเขาแล้ว เรื่องที่ต้องจัดการก็ทำได้ง่ายขึ้นแล้ว เฉินฮ่าวใจเย็นลง ความมืดครึ้มบนใบหน้าก็จางหายไป เป