บทที่ 121

ข้าป่วย

ตลอดที่ผ่านมาเฉินหวี้ก็เป็นคนใช้เล่ห์เหลี่ยมกลอุบายอย่างไร้ยางอาย วันนี้ใช้แผนปล่อยสองคนนั้นไป หรือคิดจะสร้างความปั่นป่วนให้กับตนในความดีความชอบนี้

มองทะลุความคิดจิตใจนี้ของเขาแล้ว เรื่องที่ต้องจัดการก็ทำได้ง่ายขึ้นแล้ว เฉินฮ่าวใจเย็นลง ความมืดครึ้มบนใบหน้าก็จางหายไป เป

บทที่ 123

บังคับขืนใจนาง

แม้ว่าหวินเหม่ยไม่ได้มีโฉมหน้าที่งามสะคราญจนล่มเมืองได้ แต่องค์ประกอบทั้งห้าผสมผสานเข้ากันเป็นอย่างดีและเป็นระเบียบเรียบร้อย เพราะเหตุหน้าที่การงาน จึงมักจะปั้นหน้าบึ้งตึง ดังนั้นดูไปแล้วจึงไม่ค่อยเข้ากันได้เช่นนั้น

แต่ว่า หวินเหม่ยมองดูกระจกทองแดงบานนั้น กลับไม่

บทที่ 124

พิษกู่หลงงมงาย

ท้องฟ้ามืดสลัวเริ่มค่อย ๆ สว่างขึ้น ขอบฟ้าค่อย ๆโผล่ท้องปลาสีขาวขึ้นมา เหล่าหญิงรับใช้ทั้งผู้เฒ่าและสาวใช้น้อย ๆ ในพระตำหนักอ๋องเจิ้นอันต่างตื่นมากันแล้ว ทำความสะอาดและรออยู่ข้างนอก

เฉินฮ่าวได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ข้างนอก กอดนางสุดที่รักไว้ในอ้อมอก