ตอน 93
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่93
“พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง”ถึงแม้ว่าทหารองครักษ์จะเห็นอกเห็นใจไป๋จื่อ ทว่าพวกเขาต่างก็รู้ดี หากนางเข้าไปในกรมราชทัณฑ์นั่นแล้ว นางก็คงไม่ลำบากนัก และคงจะได้ออกมาจากที่นั่นโดยไม่มีสิ่งใดระคายผิวของนางเลยด้วยซ้ำ
ชั่วขณะนั้นกลุ่มคนซึ่งเดินผ่านไปมาหน้าบ้านสกุลหลานต่างก็เข้ามามุงดูกัน
เมื่อไม่นานมานี้ ไป
ตอน 94
บทที่94
หลานเสี่ยวหยุนรู้สึกไม่สบายใจเลย หากแต่นางก็ไม่อาจทักท้วงนางทำได้เพียงเดินตามหลังท่านปู่ของนางไปเงียบ ๆ
นางเหลียวกลับมามองคนทั้งคู่ทุก ๆ สามก้าว กระทั่งไป๋หยานหันมาสบตานาง นางก็ส่งสายตาให้กำลังใจ บ่งบอกเป็นนัย… หวังว่าไป๋หยานจะจัดการกับอ๋องคังได้ ….
“ท่าน…”ไป๋หยานหันหลังกลับ พลันริมฝีปากเย็น
ตอน 95
บทที่95
น่าเสียดายที่เขาเพียรพยายามมาเยี่ยมเยียนที่นี่หลายวันแล้ว แต่ก็ไม่เคยได้พบหน้าผู้ที่อยู่ด้านในเลย นี่หากมิใช่เพราะเขาเป็นคนมีความพยายามสูงแล้วล่ะก็ เขาก็คงล้มเลิกความตั้งใจไปนานแล้ว
“ขออภัย ข้าไม่อาจพูดอะไรได้ โปรดกลับไปเถอะ”
ยามยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเฉยเมย
นี่หากเป็นปกติแล้ว เมื่อเ