ตอน 37
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่37
“อ๊า !”
ทันใดนั้นเอง ลำคอของไป๋จื่อพลันถูกกรงเล็บของเสี่ยวมี่ตะปบ ไป๋จื่อส่งเสียงกรี๊ดออกมาอีกครั้ง ขณะเดียวกันน้ำตาก็ไหลรินลงสองข้างแก้ม นางทั้งเจ็บทั้งโกรธ“ไอ้แมวบ้า ข้าจะฆ่าเจ้า !”
นัยน์ตาของเสี่ยวมี่เหยียดหยัน ครั้นไป๋จื่อถลาเข้ามา มันเพียงเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยเท่านั้น
นางมนุษย์ตัวเล็ก ๆ
ตอน 38
บทที่38
บนถนน… ไป๋เสี่ยวเฉินยังไม่ทันสังเกตเห็นการปรากฏตัวของมารดา มือเล็ก ๆ ของเขายังคงเกาะกุมต้นขาของไป๋เซียวไว้แน่น ใบหน้าของเขาสว่างไสวราวกับแสงตะวัน
“ท่านน้า…เฉินเอ๋อชอบท่านจริง ๆ นะท่านไปเที่ยวบ้านเฉินเอ๋อดีหรือไม่ ?”
ไป๋เซียว มองมือเล็ก ๆ ของไป๋เสี่ยวเฉินที่ยังคงกอดต้นขาของเขาไว้ไม่ยอมปล่อย แ
ตอน 39
บทที่39
“เมี้ยว !”
เสี่ยวมี่ส่งเสียงประท้วง ในใจของมันคิดว่า เมื่อครู่นี้ไม่ควรไว้ใจนายน้อยเล้ย
“บอกมา ว่าเกิดอะไรขึ้น ? ข้าอยากได้ยินแต่ความจริงเท่านั้น !”
ไป๋หยานขมวดคิ้ว แม้ว่านางจะไม่เอ่ยให้อภัยไป๋เสี่ยวเฉิน และเสี่ยวมี่ ทว่าน้ำเสียงของนางก็ดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ก็ผู้ใดใช้ให้คนเลวพวกนั้นรังแกหม่