ตอน 121
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่121
หยูหรงกำลังมึนงงไปหมด ครั้นได้ยินถ้อยคำขู่กรรโชกรีดไถจากคนบ้านสกุลเฉียน นางก็โกรธจัด กระทั่งโพล่งออกไปโดยไม่ทันยั้งคิด
“อย่ามาขู่กรรโชกข้าเสียให้ยากเลย ข้าคืนยาเม็ดจิตวิญญาณนั่นให้พวกเจ้าไปหมดแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังมาถามหามันอีก“
ขณะที่หยูหรงอ้าปาก หัวใจของหยูฮูหยินผู้เฒ่าก็เต้นไม่เป็นจังหวะ
ตอน 122
บทที่122
ความเฉลียวฉลาดของไป๋เสี่ยวเฉินดูอย่างไรก็ไม่เหมือนเด็ก5ขวบ!
“หม่ามี้”ไป๋เสี่ยวเฉินกระพริบตาที่แลดูไร้เดียงสาของเขา“เมื่อครู่ป้าฉู่ไปที่นั่นทันเวลาพอดี หม่ามี้สั่งให้ป้าฉู่ไปใช่มั้ย?”
ไป๋เซียวตกตะลึงเขาหันมามองมาม่าฉู่อีกครั้ง
มาม่าฉู่ เป็นคนของหอบุปผา เหตุใดเฉินเอ๋อจึงใช้คำว่า“สั่ง?”
“เสี่ย
ตอน 123
บทที่123
“เซียวเอ๋อ วันนี้เกิดเรื่องราวตั้งมากมาย ข้าคิดว่าไป๋เฉิงเซียงจะต้องตำหนิเจ้าอย่างแน่นอน ข้าว่า เจ้าควรพักที่นี่สักสองสามวัน”ไป๋หยานยิ้มเล็กน้อย“ข้าจะให้ฮัวหลัวไปเตรียมห้องให้เจ้า“
ครานี้ไป๋เซียวไม่ปฏิเสธอีก เขาพยักหน้ารับคำ“ตกลง“
เขาพรากจากพี่สาวมาหกปีแล้ว เช่นนั้นย่อมเป็นธรรมดาที่เขาจะต้อ