ตอน 119
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่119
ไป๋เสี่ยวเฉินยิ่งโอบรัดรอบคอไป๋เซียวแน่นขึ้น เขาร้องไห้ไม่หยุด
บูม!
ฝูงชนต่างตกใจ
แววตาของพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง และไม่อยากจะเชื่อ!
บ้านสกุลไป๋จะขายหลานของตัวเองให้หอบุปผาหรือ?แล้วยังจะเผาเด็กอีก?
พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่า นายหญิงบ้านสกุลไป๋นั้นจะเป็นคนที่ใจคอโหดเหี้ยม กล้าทำเรื่อ
ตอน 120
บทที่120
สัตว์อสูร?
ทุกคนต่างก็หันไปทางแมวน้อยที่นั่งอยู่บนไหล่ของไป๋เซียวอย่างประหลาดใจ
“เมี้ยว”แมวน้อยเลียอุ้งเท้าของมัน ตาสีฟ้าใสของมันราวกับฤดูใบไม้ผลิ
ข้าเป็นแค่แมวธรรมดา ๆ ไม่เข้าใจเรื่องที่เจ้าพูดกันเลยแม้แต่น้อยแผล่บ ๆ
“แมวนั่นดูเหมือนแมวขาวธรรมดา ๆ ไม่เห็นจะเหมือนสัตว์อสูรที่ตรงไหน คำพูดของ
ตอน 121
บทที่121
หยูหรงกำลังมึนงงไปหมด ครั้นได้ยินถ้อยคำขู่กรรโชกรีดไถจากคนบ้านสกุลเฉียน นางก็โกรธจัด กระทั่งโพล่งออกไปโดยไม่ทันยั้งคิด
“อย่ามาขู่กรรโชกข้าเสียให้ยากเลย ข้าคืนยาเม็ดจิตวิญญาณนั่นให้พวกเจ้าไปหมดแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังมาถามหามันอีก“
ขณะที่หยูหรงอ้าปาก หัวใจของหยูฮูหยินผู้เฒ่าก็เต้นไม่เป็นจังหวะ