ตอน 117
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่117
นัยน์ตาที่ตื่นตะลึงแต่แรกของหยูหรงแปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัว“เจ้าวางแผนจะทำอะไร”ยามนี้เสียงของนางแหลมผิดปกติ
“ข้าเพียงพยายามขู่ให้เจ้ากลัวก็เท่านั้น ไม่คิดว่าเจ้าจะกลัวจริง ๆ จัง ๆ เพราะยังไงเสียบ้านสกุลไป๋ก็ต้องตกสู่มือของท่านน้า เช่นนั้นแน่นอนว่าข้าย่อมไม่เผาทรัพย์สินของท่านน้า“
ท่านน้าเคยบอก
ตอน 118
บทที่118
“ท่านน้า ท่านจะทำอะไร?”
เสียงคุ้นเคยนี้ ทำให้ไป๋เซียวน้ำตาแทบร่วง
เขาหันกลับมาอย่างช้า ๆ พลันร่างเล็ก ๆ ก็ปรากฏต่อหน้าต่อตาของเขา
เส้นผมของไป๋เสี่ยวเฉินแลดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย ใบหน้าเปรอะเปื้อน ทั้งเสื้อผ้าก็ขาดเป็นรู แม้แต่แมวขาวตัวน้อยของเขาขนของมันก็ยังมีรอยไหม้นิดหน่อย
“เฉินเอ๋อ!“
ไป๋เซีย
ตอน 119
บทที่119
ไป๋เสี่ยวเฉินยิ่งโอบรัดรอบคอไป๋เซียวแน่นขึ้น เขาร้องไห้ไม่หยุด
บูม!
ฝูงชนต่างตกใจ
แววตาของพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง และไม่อยากจะเชื่อ!
บ้านสกุลไป๋จะขายหลานของตัวเองให้หอบุปผาหรือ?แล้วยังจะเผาเด็กอีก?
พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่า นายหญิงบ้านสกุลไป๋นั้นจะเป็นคนที่ใจคอโหดเหี้ยม กล้าทำเรื่อ