ตอน 116
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่116
“ไป๋เสี่ยวเฉิน!”
หยู่หรงกัดฟันกล่าวว่า“ในฐานะที่เจ้าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของสกุลไป๋ เช่นนั้นเจ้าก็ต้องตอบแทนสกุลไป๋ ในเมื่อท่านตาของเจ้าต้องการเชื่อมสายสัมพันธ์กับหอบุปผา เจ้าก็ควรไปที่หอบุปผาเสียแต่โดยดี!“
“ท่านแม่บอกข้าว่า สกุลไป๋ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นพวกค้ามนุษย์ เดิมทีข้าเองก็ไม่เชื่อ แต่
ตอน 117
บทที่117
นัยน์ตาที่ตื่นตะลึงแต่แรกของหยูหรงแปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัว“เจ้าวางแผนจะทำอะไร”ยามนี้เสียงของนางแหลมผิดปกติ
“ข้าเพียงพยายามขู่ให้เจ้ากลัวก็เท่านั้น ไม่คิดว่าเจ้าจะกลัวจริง ๆ จัง ๆ เพราะยังไงเสียบ้านสกุลไป๋ก็ต้องตกสู่มือของท่านน้า เช่นนั้นแน่นอนว่าข้าย่อมไม่เผาทรัพย์สินของท่านน้า“
ท่านน้าเคยบอก
ตอน 118
บทที่118
“ท่านน้า ท่านจะทำอะไร?”
เสียงคุ้นเคยนี้ ทำให้ไป๋เซียวน้ำตาแทบร่วง
เขาหันกลับมาอย่างช้า ๆ พลันร่างเล็ก ๆ ก็ปรากฏต่อหน้าต่อตาของเขา
เส้นผมของไป๋เสี่ยวเฉินแลดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย ใบหน้าเปรอะเปื้อน ทั้งเสื้อผ้าก็ขาดเป็นรู แม้แต่แมวขาวตัวน้อยของเขาขนของมันก็ยังมีรอยไหม้นิดหน่อย
“เฉินเอ๋อ!“
ไป๋เซีย