ตอน 107
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่107
“จริงรึ?”หนานกงอี้ยังคงมองไป๋รั่วอย่างสงสัย“แล้วเจ้าจะอธิบายเรื่องไป๋จื่ออย่างไร?หากมิใช่เป็นเพราะเจ้า เสด็จแม่จะทรงตัดสินพระทัยอย่างเร่งด่วนเช่นนั้นหรือ?”
ไป๋รั่วแสดงความโศกเศร้า น้ำตาของนางหยดลงมาทีละหยด ๆ
“ในเวลานั้น หม่อมฉันเพียงพูดว่าอยากให้ไป๋จื่อกับอ๋องคังได้ลองพบปะสนทนากันบ้าง ส่วนค
ตอน 108
บทที่108
ครั้นหนานกงอี้ออกจากห้องไปแล้ว สีหน้าของไป๋รั่วก็เย็นเยือกลงทันที นางกำหมัดแน่นกระทั่งมือแดง แววตาของนางเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“ไป๋หยาน ความเจ็บปวดที่เจ้าได้มอบให้กับข้า ข้าจะตอบแทนเจ้าเป็นสองเท่าเลยทีเดียว!”
อาการคันสุดขีดทำให้นางอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นเกา เล็บยาว ๆของนางทิ้งรอยเลือดไว้บนผ
ตอน 109
บทที่109
สีหน้าของไป๋เซียวเย็นชากว่าเดิมขณะกล่าวว่า“เฉินเอ๋อ เป็นบุตรชายของพี่สาวข้า หาใช่ลูกนอกคอกไม่ หวังว่าท่านจะให้เกียรติข้าบ้าง!
“เด็กที่ไม่รู้ว่าผู้ใดเป็นพ่อ ก็ต้องเรียกว่าลูกนอกคอกมิใช่รึ?”หยูฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะเยาะ พร้อมกับกล่าวดูหมิ่น
แววตาของไป๋เซียววาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยว ทว่าในขณะท