ตอน 57
ข้าจะเป็นจักรพรรดินี
บทที่ 57 ความเจ็บปวดที่สัมผัสได้
น้ำตาของนางไหลออกมา ความหมายก็ตรงตัวคือมีน้ำใสๆ ไหลออกมาจากดวงตาของนาง
“อา…”
ตอนนั้นเองแพทริเซียถึงได้รู้สึกตัวว่าตนกำลังร้องไห้ นางรีบปาดน้ำตา แต่ถึงกระนั้นน้ำตาก็ยังคงไหลพรั่งพรูออกมาไม่หยุด
“ขะ ขอประทานอภัยเพคะ ฝ่าบาท” หญิงสาวพูดอึกอักขณะที่น้ำตายังคงไหลออกมา
“…”
ตอน 58
บทที่ 58 ควรจะตายไปตั้งแต่ตอนนั้น
“ลูกพ่อ”
โรสมอนด์รู้สึกขนลุกกับสรรพนามที่บารอนแดโรว์ใช้เรียกนางลูก? เฮอะ ลูกอย่างนั้นหรือ เจ้าคนน่ารังเกียจ… หากพระเจ้ามีจริงข้าก็อยากจะถามนัก ว่าตอนสร้างผู้ชายคนนี้ขึ้นมาพระองค์ทำจิตสำนึกกับความละอายใจของเขาหล่นหายที่ใดหรือไม่โรสมอนด์เขม้นมองบารอนแดโรว์ด้วยท่าทีดูแ
ตอน 59
บทที่ 59 เจ้าดูตกใจมากทีเดียว
โรสมอนด์จ้องบารอนแดโรว์ด้วยสีหน้าคล้ายจะถามว่าอะไรล่ะและบารอนแดโรว์ก็พูดกับโรสมอนด์ด้วยสีหน้าขลาดกลัว
“จะไม่จ่ายค่าเลี้ยงดูที่พวกข้าเลี้ยงเจ้ามาจนโตป่านนี้บ้างเลยรึ”
“…เฮอะ”
ค่าเลี้ยงดูอย่างนั้นรึ?โรสมอนด์เงียบคิดคนที่จิกหัวใช้ข้าเยี่ยงทาสมาตั้งแต่สิบขวบ คนที่ให้ข้าสวมแ