ตอน 58
ข้าจะเป็นจักรพรรดินี
บทที่ 58 ควรจะตายไปตั้งแต่ตอนนั้น
“ลูกพ่อ”
โรสมอนด์รู้สึกขนลุกกับสรรพนามที่บารอนแดโรว์ใช้เรียกนางลูก? เฮอะ ลูกอย่างนั้นหรือ เจ้าคนน่ารังเกียจ… หากพระเจ้ามีจริงข้าก็อยากจะถามนัก ว่าตอนสร้างผู้ชายคนนี้ขึ้นมาพระองค์ทำจิตสำนึกกับความละอายใจของเขาหล่นหายที่ใดหรือไม่โรสมอนด์เขม้นมองบารอนแดโรว์ด้วยท่าทีดูแ
ตอน 59
บทที่ 59 เจ้าดูตกใจมากทีเดียว
โรสมอนด์จ้องบารอนแดโรว์ด้วยสีหน้าคล้ายจะถามว่าอะไรล่ะและบารอนแดโรว์ก็พูดกับโรสมอนด์ด้วยสีหน้าขลาดกลัว
“จะไม่จ่ายค่าเลี้ยงดูที่พวกข้าเลี้ยงเจ้ามาจนโตป่านนี้บ้างเลยรึ”
“…เฮอะ”
ค่าเลี้ยงดูอย่างนั้นรึ?โรสมอนด์เงียบคิดคนที่จิกหัวใช้ข้าเยี่ยงทาสมาตั้งแต่สิบขวบ คนที่ให้ข้าสวมแ
ตอน 60
บทที่ 60 ขอบคุณที่เจ้ายังเกลียดเราเหมือนเดิม
คืนนั้นแพทริเซียฝัน
ภาพที่ปรากฏในฝันคือเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนที่นางจะย้อนเวลา และวินาทีที่ใบมีดของกิโยตีนสะบั้นคอของเปโตรนิยา แพทริเซียก็กรีดร้องและตื่นขึ้น
“กรี๊ดดดดดดด!”
“ฝ่าบาท!”
มีร์ยาปรี่เข้ามาหาด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับราฟาเอลาที่เข้ามาในห้องพร้อมกับด