novels cover
เลิฟแห่งตระกูลใหญ่
เลิฟแห่งตระกูลใหญ่
โดย White
8.1
คะแนนรีวิว
169
ตอน
32.0K
ยอดอ่าน
โรแมนติก
ความรักของตระกูลร่ำรวยเริ่มต้นในห้องมืดที่หญิงสาวผู้ไร้ทางสู้ถูกขายให้กับมหาเศรษฐีผู้หยิ่งยโสเป็นเวลาเจ็ดคืนอันโหดร้าย หลังจากถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เธอกลับตั้งครรภ์โดยไม่คาดคิดและหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง สี่ปีต่อมา เธอเป็นแม่ที่คอยปกป้องลูกชายตัวน้อยผู้ฉลาดและภักดีอย่างยิ่ง แต่โลกอันสงบสุขของเธอก็พังทลายลงเมื่อเหล่าชายร่ำรวยตามหาเธอจนพบ โดยทุกคนต่างอ้างว่าเป็นพ่อของลูกชายเธอ เมื่อมหาเศรษฐีตัวจริงเข้ามาใกล้เพื่อทวงทายาทของเขาคืน การต่อสู้แย่งชิงสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกจึงเริ่มต้นขึ้น มินิซีรีส์โรแมนติกสุดเข้มข้นเรื่องนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ที่พลิกผันและความรักอันลึกซึ้ง เป็นซีรีส์สั้นที่กำลังได้รับความนิยมและไม่ควรพลาดชม รับรองว่าผู้ชมจะติดใจจนจบเรื่อง
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่1-จูบที่น่าหวาดหวั่น บนโต๊ะเหล้านั้นมีเพียงเสียงพูดคุยกันไปมา เมื่อเหล้าได้ลงท้องแล้ว ท่ามกลางเสียงพูดคุยหัวเราะเฮฮานั้นมีเพียงเขาที่ถึงจะรู้ว่ารสชาติในนี้นั้น บางทีก็ขม บางทีก็หวาน ตอนที่หรงหลิงออกมาจากงานสังสรรค์นั้น ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว วันนี้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมองใบหน้าที่อยู่บนโต๊ะสังสรรค์นั้น มีบางคนที่คุ้นเคย และก็มีบางคนที่เพิ่งจะได้รู้จัก ท่ามกลางความเลือนราง เห็นได้ชัดว่าไม่มีความจริงใจ หรือจะพูดว่าดูน่าเกลียดก็ได้ โดยปกติแล้วเขาที่มาสังสรรค์กับคนเหล่านี้ก็เพื่อที่จะมาปลดปล่อย แต่ว่าวันนี้เขาก็ไม่มีอารมณ์จริงๆ เมื่อยกแก้วตรงหน้าของตนดื่มจนหมดแล้ว เขาก็ลุกขึ้นยืน นี่ก็ตัดสินใจว่าจะไปแล้ว! เมื่อเขาลุกขึ้นยืน คนอื่นๆ ก็ต่างทยอยลุกขึ้นตาม งานสังสรรค์คืนนี้ก็คนที่เชิญมาก็คือเขา เมื่อเขาไม่อยากอยู่ร่วมต่อ แน่นอนว่างานเลี้ยงในครั้งนี้ก็ต้องจบลง “ท่านประธานหรง จะไปแล้วเหรอครับ” คนหนึ่งพูดขึ้นอย่างยิ้มแย้ม หรงหลิงปรายตามองคนคนนั้นครู่หนึ่ง รับเสื้อสูทจากเขามาสวม แล้วก้าวเดินออกไปข้างนอกโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา และแน่นอนว่าต้องมีนักธุรกิจคนอื่นๆ ที่อยากจะประจบเขาคอยเปิดประตูรอไว้อยู่แล้ว ท่าทางของหรงหลิงสง่างามราวกับพยัคฆ์ที่กำลังกวาดตามองอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง เดินนำหน้าคนเหล่านั้นด้วยความพึงพอใจ ส่วนคนอื่นๆ ต่างสวมใส่ชุดสูทของตน แล้วเดินตามหลังเขาด้วยความระมัดระวัง ตอนนี้หรงหลิงอยู่ในคลับที่ชื่อ “ฮาฟแอสลีฟ” (Half-asleep) เป็นคลับที่ใหญ่ที่สุดของเขต J และเป็นคลับที่ครบวงจรที่สุด ในคลับแห่งนี้รวมไว้ด้วยร้านอาหาร โรงแรม ห้องประชุม ห้องคาราโอเกะ ซาวน่า ฟิตเนส หรือพูดง่ายๆ ก็คือเป็นสถานที่ที่ได้รวมรวมแหล่งบันเทิงมากมายเอาไว้ที่นี่ทั้งหมด แม้กระทั่งการพูดคุยธุรกิจก็ยังสามารถทำได้ที่นี่ และห้องส่วนตัวที่กลุ่มคนเหล่านี้อยู่นั้น ก็เป็นห้องเพรสซิเด็นเชียลสวีท เป็นห้องที่รู้กันภายใน ไม่ใช่ห้องที่ใครๆ จะสามารถเข้าออกได้ง่ายๆ แม้กระทั่งทางเดินหน้าห้องนี้ก็เงียบสงบ เหมาะสมตามระดับของผู้นำ ตอนที่หรงหลิงเปิดประตูออกมานั้น ตรงบริเวณทางเดินก็ยังคงเงียบสงบ และไฟก็มืดสลัว ในขณะที่ต้องรักษาความเป็นส่วนตัวของแขกนั้น ก็ยังคงกลิ่นอายของความหรูหราไว้ เขาค่อยๆ ก้าวเดินออกไปจากในห้อง หันร่างกลับ แต่ทันใดนั้นก็หยุดชะงักฝีเท้าลง อึ้งไปครู่หนึ่ง ท่ามกลางแสงไฟทมืดสลัวสีเหลืองรางจากโคมไฟยุคสมัยประมาณปี 1970 – 1980 ทำให้เห็นเงาร่างของผู้นั้นอย่างไม่ค่อยชัดเจนนัก ในสถานที่ที่ลึกลับแห่งนี้ ราวกับว่าเมื่อครู่นี้ที่เดินผ่านมาจะมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ หญิงสาวที่ราวกับว่าออกมาจากภาพวาด ใบหน้างดงามราวหยกขาว ผสมสีแดงฝาดจนน่าดึงดูด ช่างตรงกับคนโบราณที่กล่าวไว้ว่า “มีน้ำมีนวล” อย่างมาก ดูเป็นธรรมชาติ และก็ดูงดงามเกินธรรมชาติในเวลาเดียวกัน ใบหน้าเรียวรูปไข่ ล้อมกรอบด้วยผมยาวประบ่าสีดำ ผิวที่ว่าขาวก็ขาว ผมดำก็ดำสนิทราวกับนิล ดูตัดกันอย่างชัดเจน ทำให้เธอน่าดูมีเสน่ห์อย่างสมบูรณ์แบบ เธอหลุบตาลงต่ำจนไม่อาจมองเห็นดวงตาคู่นั้นได้ชัดเจน ทำให้มองเห็นแค่เพียงขนตาที่งอนยาวเป็นแพของเธอที่กำลังกะพริบไปมาราวกับปีกผีเสื้อ ท่าทางระมัดระวังราวกับกลัวว่าจะไปรบกวนใครเข้า ค่อยๆ ขยับน้อยๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า จมูกของเธอก็ดูเล็กๆ เหมือนดวงหน้าขาวนวลนั่น อีกทั้งยังโด่งมาก สมบูรณ์แบบเสียจนทำให้คนตกตะลึง อีกทั้งริมฝีปากบางที่อยู่ใต้จมูกกลับแดงระเรื่ออย่างน่ารักทั้งๆ ที่ไม่ได้แต่งเติมด้วยลิปสติก ดูสวยสดงดงามยิ่งกว่าผลเชอร์รี่ที่สุกปลั่งได้ทีเสียอีก หรงหลิงรู้สึกว่าร่างกายของเขานั้นเริ่มที่จะร้อนรุ่มขึ้นมาเสียแล้ว เขารู้ดีว่า นี่ไม่ได้เป็นเพราะว่าเขาดื่มมาแน่ๆ ระดับการดื่มของตัวเองนั้นเขารู้ดี เหล้าเพียงแค่นั้นก็ไม่ถึงกับทำให้เขาเมาได้! ผู้หญิงคนนั้นไม่สูงมาก ความสูงของหรงหลิงประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรกว่าๆ เกือบจะร้อยเก้าสิบเซนต์ ผู้หญิงคนนี้ดูแล้วน่าจะสูงประมาณระดับอกของเขา อย่างนั้นก็น่าจะประมาณ 163 – 164 ได้ เธอสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว ส่วนล่างสวมด้วยกระโปรงลายดอกไม้เล็กๆ สีฟ้า ดูแล้วช่างสดใสเสียจนทำให้ผู้คนหลงใหล เธอก็ยังคงก้มหน้าลง มีเพียงมือคู่เล็กราวหยกที่บิดไปมา ท่าทางดูราวกับตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย แต่กลับทำให้เขาไม่เข้าใจว่าเธอกำลังตื่นเต้นอะไร!
อ่านตอนแรกก่อน
The Luna Novel
TheLunaNovel
© 2026 Thelunanovel. สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมด