บทที่ 6 อ้อมแขนที่ปฏิเสธหัวใจ

กวินไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองวิ่งเร็วแค่ไหน

รู้เพียงว่าเมื่อเห็นมินตราทรุดลงตรงบันได หัวใจของเขากระตุกแรงจนเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ โทรศัพท์ที่ถืออยู่หลุดจากมือกระแทกพื้น แต่เขาไม่สนใจ เขาพุ่งเข้าหาเธอก่อนที่ศีรษะของเธอจะกระแทกขั้นบันได แขนแข็งแรงรับร่างบางไว้ได้ทันในเสี้ย

บทที่ 7 คู่หมายกับแม่ของลูก

หลังจากวันที่มินตราเป็นลม บ้านอัครเดชาธรก็เหมือนมีกฎใหม่เพิ่มขึ้นโดยไม่มีใครประกาศอย่างเป็นทางการ

อาหารของเธอถูกจัดแยกตามรายการแพทย์ ป้านวลต้องขึ้นมาดูว่าเธอกินครบหรือไม่ ยาทุกเม็ดถูกวางไว้พร้อมน้ำอุ่น และหากมินตราเดินลงบันไดเพียงลำพัง คนรับใช้จะรีบเข้ามาประคองราวกับเธอ

บทที่ 8 คำดูถูกที่ทำให้ใจเริ่มตาย

คำว่าเข้าใจแล้วของมินตราไม่ได้ดังนัก แต่กลับทำให้กวินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างในห้องเย็นลงทันที

เธอไม่ได้เถียงต่อ ไม่ร้องขอให้เขาเชื่อ ไม่พยายามอธิบายเพิ่ม ทั้งที่น้ำตายังไหลลงข้างแก้ม เธอเพียงยกมือเช็ดมันออกอย่างลวกๆ แล้วก้มศีรษะให้คุณหญิงรัตนาและพิชญาภา

“ฉันขอโทษท