ราคี(ร้าย)รักอชิระ
ราคี(ร้าย)รักอชิระ
9.8
คะแนนรีวิว
15
ตอน
41.4K
ยอดอ่าน
หลังคืนผิดพลาดกับเจ้าของโรงแรมผู้ทรงอำนาจ มินตรากลับมาพร้อมลูกในท้องและทางเลือกที่แทบไม่มีอยู่จริง กวินไม่เชื่อใจเธอ เขาจึงยื่นสัญญาเย็นชาให้เธออยู่จนคลอด แล้วต้องจากลูกไปตลอดกาล เธอยอมเพราะอยากให้ลูกมีอนาคต แต่วันที่เธอเดินออกจากบ้านพร้อมหัวใจแตกสลาย เขากลับเริ่มรู้ว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง ยกเว้นแม่ของลูกและความรักที่เขาทำลายด้วยมือตัวเอง
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่ 1 คืนที่เขาจำได้แต่ชื่อเธอไม่มีแสงสีเทาอ่อนของรุ่งเช้าลอดผ่านม่านหนาหนักเข้ามาเพียงเส้นบางๆ แต่ก็พอทำให้กวิน อัครเดชาธรเห็นความยุ่งเหยิงบนเตียงกว้างกลางห้องสวีตชั้นบนสุดของโรงแรมตัวเองได้ชัดเจนเกินกว่าที่เขาอยากเห็นผ้าปูที่นอนยับย่น เสื้อเชิ้ตของเขาตกอยู่ข้างเตียง เข็มขัดหนังราคาแพงกองอยู่ใกล้โซฟา และกลิ่นหอมจางๆ คล้ายแป้งเด็กผสมดอกมะลิยังลอยค้างอยู่ในอากาศเหมือนหลักฐานที่ไม่มีทางปฏิเสธกวินนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียง มือหนากุมขมับแน่น ดวงตาคมแดงก่ำจากการนอนน้อยและความคิดที่ตีรวนอยู่ในหัวเมื่อคืนเขาจำได้ว่าเกิดเรื่องวุ่นวายที่ชั้นล่าง เด็กเสิร์ฟคนหนึ่งถูกแขกเมาลวนลาม เขาเข้าไปช่วยเพราะไม่ชอบให้เรื่องสกปรกเกิดขึ้นในพื้นที่ของตัวเอง จากนั้นมีคนบอกว่าเธอถูกวางยา เขาควรส่งเธอไปโรงพยาบาล ควรเรียกลูกน้องผู้หญิงมาดูแล ควรทำอะไรที่สุภาพบุรุษควรทำแต่เขากลับพาเธอขึ้นมาที่ห้องนี้และหลังจากนั้นทุกอย่างก็เกินควบคุม“บ้าเอ๊ย...” เสียงทุ้มต่ำหลุดออกจากริมฝีปากอย่างหงุดหงิด “ฉันทำอะไรลงไปวะ”เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ขาดสติ ไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่เคยผ่านผู้หญิง และยิ่งไม่ใช่คนที่ปล่อยให้ความต้องการลากตัวเองไปจนเสียหลักง่ายๆ แต่เมื่อคืนร่างเล็กที่สั่นอยู่ในอ้อมแขน เสียงหอบสะอื้นที่ปนกับการร้องขอให้ช่วย กลิ่นกายหวานนุ่ม และดวงตาฉ่ำน้ำที่มองเขาเหมือนยึดเขาเป็นที่พึ่งสุดท้าย ทำให้เหตุผลทั้งหมดของเขาพังทลายเขาหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้เพียงว่าตื่นขึ้นมาแล้วผู้หญิงคนนั้นหายไป เหลือไว้แค่ความว่างเปล่าและร่องรอยบางอย่างบนผ้าปูที่นอนที่ทำให้หัวใจของเขากระตุกแรงอย่างประหลาดกวินเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่องรอยนั้นอย่างหงุดหงิด ราวกับการไม่มองจะทำให้เรื่องทั้งหมดหายไปได้แต่แน่นอนว่ามันไม่หาย“คุณกวินครับ” เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตามด้วยเสียงผู้จัดการเวรที่ยืนรออยู่ด้านนอก “ผมเข้ามาได้ไหมครับ”“รอข้างนอก” กวินตอบทันที น้ำเสียงเย็นจัดเขาลุกขึ้น เดินเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นจัดราดตัวเองอยู่นาน แต่ต่อให้น้ำเย็นแค่ไหน มันก็ล้างความทรงจำเมื่อคืนออกไปไม่ได้ ภาพริมฝีปากซีดที่เรียกเขาเบาๆ ภาพปลายนิ้วเล็กจิกแน่นบนไหล่เขา ภาพดวงตาที่เหมือนจะร้องไห้แต่ก็ยังอดทนและที่แย่ที่สุดคือเขาไม่รู้ชื่อจริงของเธอ
อ่านตอนแรกก่อน
