บทที่ 26 ใช่เธอแต่ก็ไม่ใช่เธอ

สบตาธาวินที่แน่วแน่แบบนั้น โมเนนเลยถอนหายใจ“ก็ได้ แต่ฉันอยู่ได้ไม่นาน ฉันยังมีงานจะต้องทำค่ะ”

“เชิญครับ”

ธาวินหันอย่างดูหล่อ เดินไปร้านกาแฟข้างๆ

ใบหน้าที่เงียบนั้น แต่ใจเขากลับแน่นขึ้นมา

ทั้งสองเดินเข้าร้านกาแฟที่สงบ และเป็นตอนเย็นพอดี ลูกขาไม่เยอะ เพียงสงสามค

บทที่ 27 ฉันอยากจะไถ่บาป

มองผ่านกระจกด้านหลังเขาก็เห็นโมเนนกำลังเดินก้าวขาออกมาเร็วๆจากตึกทำงาน

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ลมพัดเย็นสบายแล้วผู้หญิงคนนั้นใส่เสื้อสีแดงแจ๊ดทั้งๆที่เป็นสีที่โดดเด่นแต่พอสวมใส่ที่ตัวของเธอแล้วไม่มีที่ไหนที่ดูแล้วไม่เข้ากันเลยแม้แต่น้อยแถมยังมีความซนของเด็กๆซ่อนอยู่ด

บทที่ 28 ความสัมพันธ์เหมือนจะดีขึ้นกว่าเดิม

“ถ้านายไม่อยากกินก็ไม่เป็นไร”โมเนนเห็นเขาไม่เดินเข้ามาเหมือนเธอจะหมดความอดทนก็เลยเดินเข้าไปนั่งในร้านเอง

ธาวินยิ้มอย่างน่าสงสาร เธอนี่ยิ่งอยู่ยิ่งขี้โมโหแล้วนะเนี่ย

ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่กล้าทำแบบนี้กับท่านประธานคนนี้อย่างแน่นอน

แต่นิสั