บทที่ 25 สบตาเธอกลางผู้คน

หลายเดือนนี้ นิสัยบอสยิ่งอยู่ยิ่งแย่ลง เพียงแค่เรื่องเล็กๆยังสามารถทำให้เธอระเบิดอารมณ์ได้

จากเดิมที่ต้องการหลบผู้คน

ธาวินขมวดคิ้วไว้แน่น มอบหมายเลขาขึ้น“ขับต่อไป”

“ครับ”เลขาพยักหน้า

รถพึ่งจะออกเดิน ธาวินหันไปนอกหน้าต่างอย่างไม่ได้ตั้งใจ

จู่ๆ ชายหนุ่มลืมตาไว้โต

บทที่ 26 ใช่เธอแต่ก็ไม่ใช่เธอ

สบตาธาวินที่แน่วแน่แบบนั้น โมเนนเลยถอนหายใจ“ก็ได้ แต่ฉันอยู่ได้ไม่นาน ฉันยังมีงานจะต้องทำค่ะ”

“เชิญครับ”

ธาวินหันอย่างดูหล่อ เดินไปร้านกาแฟข้างๆ

ใบหน้าที่เงียบนั้น แต่ใจเขากลับแน่นขึ้นมา

ทั้งสองเดินเข้าร้านกาแฟที่สงบ และเป็นตอนเย็นพอดี ลูกขาไม่เยอะ เพียงสงสามค

บทที่ 27 ฉันอยากจะไถ่บาป

มองผ่านกระจกด้านหลังเขาก็เห็นโมเนนกำลังเดินก้าวขาออกมาเร็วๆจากตึกทำงาน

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ลมพัดเย็นสบายแล้วผู้หญิงคนนั้นใส่เสื้อสีแดงแจ๊ดทั้งๆที่เป็นสีที่โดดเด่นแต่พอสวมใส่ที่ตัวของเธอแล้วไม่มีที่ไหนที่ดูแล้วไม่เข้ากันเลยแม้แต่น้อยแถมยังมีความซนของเด็กๆซ่อนอยู่ด