บทที่ 167 รายจ่ายมากกว่ารายรับ

ผ่านไปอีกครึ่งเดือน ต้นไม้ในสวนผลไม้ระบบนิเวศที่บ้านเหยียนชิงชิงปลูกเสร็จหมดแล้ว เหยียนชิงชิงก็โล่งใจ ผลไม้ในสวนนี้อาจจะไม่เห็นผลกำไรในสองสามปีนี้ แต่นี่เป็นธุรกิจระยะยาว

หยวนฮุ่ยเหนียงฝั่งนั้นก็ฝากคนซื้อไก่เป็ดกลับมาหลายพันตัว เหยียนชิงชิงยังให้เจ้าซื้อต่อไป ยังไงต

บทที่ 168 อยากเป็นสุนัขขาของนาย

หลี่ไคซานได้ยินแล้วคิดว่าราคาห้าร้อยเหรียญแม้จะสูงไปหน่อยแต่ก็ยอมรับได้ ใครจะให้ของนี้ผลผลิตสูง แถมเหยียนชิงชิงยังบอกว่าปีนี้ปลูกแล้วท่านอำเภอน่าจะซื้อไปเป็นเมล็ดพันธุ์ ถึงตอนนั้นราคาก็จะสูงขึ้น

หลี่ไคซานคิดคำนวณอย่างรวดเร็วในใจ เหยียนชิงชิงก็ไม่เร่งเขา

ท้ายที่สุด

บทที่ 169 ปลูกเห็ด

เรื่องการปลูกมันเทศและมันฝรั่งเหยียนชิงชิงมอบให้หลี่เซี่ยงผิงตัดสินใจเองทั้งหมด นึกถึงที่รกร้างสามสิบไร่ที่ตนมีซึ่งหลี่เซี่ยงผิงไถเสร็จแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้

เหยียนชิงชิงคิดจะรอหลี่เซี่ยงอันกลับมาแล้วให้เขาไปร้านต้นไม้ผลอีกครั้งดูว่าจะซื้อต้นไม้กลับมาอีกชุดได้ไห