บทที่ 166 งานแต่งงาน

เหยียนชิงชิงรีบให้พวกเขาลุกขึ้นและพูดว่า "เมื่อพวกเจ้ามาตามนัดแล้ว ข้าก็ต้องรับพวกเจ้าไว้ตามธรรมเนียม ข้าให้คนต้มน้ำขิงไว้แล้ว รอสักครู่จะส่งมาให้พวกเจ้าดื่มขับหนาว และเสื้อผ้าที่พวกเจ้าสวมก็เปียกโชกหมดแล้ว ข้าก็ให้คนหาเสื้อผ้าเก่ามาให้พวกเจ้าเปลี่ยนก่อน"

หมู่ซี่และเด็กๆ กลุ่

บทที่ 167 รายจ่ายมากกว่ารายรับ

ผ่านไปอีกครึ่งเดือน ต้นไม้ในสวนผลไม้ระบบนิเวศที่บ้านเหยียนชิงชิงปลูกเสร็จหมดแล้ว เหยียนชิงชิงก็โล่งใจ ผลไม้ในสวนนี้อาจจะไม่เห็นผลกำไรในสองสามปีนี้ แต่นี่เป็นธุรกิจระยะยาว

หยวนฮุ่ยเหนียงฝั่งนั้นก็ฝากคนซื้อไก่เป็ดกลับมาหลายพันตัว เหยียนชิงชิงยังให้เจ้าซื้อต่อไป ยังไงต

บทที่ 168 อยากเป็นสุนัขขาของนาย

หลี่ไคซานได้ยินแล้วคิดว่าราคาห้าร้อยเหรียญแม้จะสูงไปหน่อยแต่ก็ยอมรับได้ ใครจะให้ของนี้ผลผลิตสูง แถมเหยียนชิงชิงยังบอกว่าปีนี้ปลูกแล้วท่านอำเภอน่าจะซื้อไปเป็นเมล็ดพันธุ์ ถึงตอนนั้นราคาก็จะสูงขึ้น

หลี่ไคซานคิดคำนวณอย่างรวดเร็วในใจ เหยียนชิงชิงก็ไม่เร่งเขา

ท้ายที่สุด