บทที่ 165 ขอให้คุณนายรับไว้

เหยียนชิงชิงช่วยเขาลุกจากพื้นพูดว่า "เจ้าเป็นเด็กดี ไม่ต้องทำแบบนี้ ข้าเพิ่งฟังพวกเขาเล่าเรื่องราวของพวกเจ้าแล้ว พวกเขาทั้งหมดถือว่าเจ้าเป็นแกนหลัก แต่เจ้าก็ยังเป็นเด็ก ลำบากเจ้าแล้ว"

เพียงแค่ประโยคว่า "ลำบากเจ้าแล้ว" หมู่ซี่ก็อดกลั้นไม่อยู่ นี่เป็นประโยคที่อบอุ่นใจที่

บทที่ 166 งานแต่งงาน

เหยียนชิงชิงรีบให้พวกเขาลุกขึ้นและพูดว่า "เมื่อพวกเจ้ามาตามนัดแล้ว ข้าก็ต้องรับพวกเจ้าไว้ตามธรรมเนียม ข้าให้คนต้มน้ำขิงไว้แล้ว รอสักครู่จะส่งมาให้พวกเจ้าดื่มขับหนาว และเสื้อผ้าที่พวกเจ้าสวมก็เปียกโชกหมดแล้ว ข้าก็ให้คนหาเสื้อผ้าเก่ามาให้พวกเจ้าเปลี่ยนก่อน"

หมู่ซี่และเด็กๆ กลุ่

บทที่ 167 รายจ่ายมากกว่ารายรับ

ผ่านไปอีกครึ่งเดือน ต้นไม้ในสวนผลไม้ระบบนิเวศที่บ้านเหยียนชิงชิงปลูกเสร็จหมดแล้ว เหยียนชิงชิงก็โล่งใจ ผลไม้ในสวนนี้อาจจะไม่เห็นผลกำไรในสองสามปีนี้ แต่นี่เป็นธุรกิจระยะยาว

หยวนฮุ่ยเหนียงฝั่งนั้นก็ฝากคนซื้อไก่เป็ดกลับมาหลายพันตัว เหยียนชิงชิงยังให้เจ้าซื้อต่อไป ยังไงต