ตอน 73
อสูรเริงไฟ
บทที่73
“เชิญทางนี้เลยค่ะ”
แววรัตน์เดินนำไป หล่อนรู้สึกโล่งใจมากกว่าเดิมที่แหวนหายไปจนลับตาไม่เห็นออกมาเลย
จนส่งสองคนเข้าไปในห้องด้านหลังแล้ว แววรัตน์จึงเห็นแหวน หล่อนรีบพาแหวนไปอีกทางหนึ่งโดยเร็ว
“ยังไม่มีใครสนใจเธออีกหรือนี่”
“มีค่ะ” แหวนทำจมูกย่น “แต่แหม...แก๊แก่ แหวนไม่อยากได้คนแก่ปูนนั้นสักหน่อ
ตอน 74
บทที่74
“เรื่องอะไรกันคะ บอกหมีบ้าง”
“เรื่องเข้าใจผิดน่ะ คุณหมี” ศิลาตัดบท “แต่ผมไม่ถือสานะ ถือซะว่าจำคนผิดมากกว่า...”
แต่ลักษมีอยากรู้มากกว่านี้เสียแล้ว เพียงแต่หล่อนไม่ได้พูดออกมา
“มันเหมือนนิยายน้ำเน่า คุณหมี”
สาวิตต์เสริม ลักษมีอยากจะแค้น หล่อนเล่นละคร...ก็ทำจากนิยายประเภทน้ำเน่าอย่างที่สาวิตต์เ
ตอน 75
บทที่75
มินตาทำตาโตวาววามอยู่ในแสงสว่างที่ไม่มากนัก
“แน้...พ่อทำเสียงเหมือนจะขายมินเสียแล้ว ไม่อยากให้มินอยู่ใกล้ๆ อีกแล้วหรือคะ มินยังอยากเป็นลูกพ่อ” หล่อนกอดเอวเขาเอาไว้ หล่อนยอมรับว่าสนิทสนมกับพ่อมากกว่าแม่ กล้าที่จะกอด...ที่จะฟัดเขาแรงๆ โดยไม่เกรงกลัว และกล้าบอกเล่าอะไรต่อมิอะไรที่เป็นความลับส่ว