ตอน 72
อสูรเริงไฟ
บทที่72
จริงอยู่ความรู้สึกดีๆ ต่อเขายังคงอยู่แน่นอน แต่ไม่มากพอจะทำให้หล่อนทุ่มเทเพิ่มให้มากกว่าที่เป็นอยู่
“งานยุ่งค่ะ” หล่อนตอบเสียงเบา พยายามกระปรี้กระเปร่าแต่มันค้านกันเอง “คุณเอจะออกไปไหนหรือคะค่ำมากแล้ว”
“พี่มีนัดกับเพื่อน มินก็กลับดึกนะ กลับอย่างนี้ทุกวันหรือเปล่า”
“วันนี้ดึกกว่าทุกวันค่ะ เลิ
ตอน 73
บทที่73
“เชิญทางนี้เลยค่ะ”
แววรัตน์เดินนำไป หล่อนรู้สึกโล่งใจมากกว่าเดิมที่แหวนหายไปจนลับตาไม่เห็นออกมาเลย
จนส่งสองคนเข้าไปในห้องด้านหลังแล้ว แววรัตน์จึงเห็นแหวน หล่อนรีบพาแหวนไปอีกทางหนึ่งโดยเร็ว
“ยังไม่มีใครสนใจเธออีกหรือนี่”
“มีค่ะ” แหวนทำจมูกย่น “แต่แหม...แก๊แก่ แหวนไม่อยากได้คนแก่ปูนนั้นสักหน่อ
ตอน 74
บทที่74
“เรื่องอะไรกันคะ บอกหมีบ้าง”
“เรื่องเข้าใจผิดน่ะ คุณหมี” ศิลาตัดบท “แต่ผมไม่ถือสานะ ถือซะว่าจำคนผิดมากกว่า...”
แต่ลักษมีอยากรู้มากกว่านี้เสียแล้ว เพียงแต่หล่อนไม่ได้พูดออกมา
“มันเหมือนนิยายน้ำเน่า คุณหมี”
สาวิตต์เสริม ลักษมีอยากจะแค้น หล่อนเล่นละคร...ก็ทำจากนิยายประเภทน้ำเน่าอย่างที่สาวิตต์เ