ตอน 74
อสูรเริงไฟ
บทที่ 74
บทที่74
“เรื่องอะไรกันคะ บอกหมีบ้าง”
“เรื่องเข้าใจผิดน่ะ คุณหมี” ศิลาตัดบท “แต่ผมไม่ถือสานะ ถือซะว่าจำคนผิดมากกว่า...”
แต่ลักษมีอยากรู้มากกว่านี้เสียแล้ว เพียงแต่หล่อนไม่ได้พูดออกมา
“มันเหมือนนิยายน้ำเน่า คุณหมี”
สาวิตต์เสริม ลักษมีอยากจะแค้น หล่อนเล่นละคร...ก็ทำจากนิยายประเภทน้ำเน่าอย่างท
ตอน 75
บทที่ 75
บทที่75
มินตาทำตาโตวาววามอยู่ในแสงสว่างที่ไม่มากนัก
“แน้...พ่อทำเสียงเหมือนจะขายมินเสียแล้ว ไม่อยากให้มินอยู่ใกล้ๆ อีกแล้วหรือคะ มินยังอยากเป็นลูกพ่อ” หล่อนกอดเอวเขาเอาไว้ หล่อนยอมรับว่าสนิทสนมกับพ่อมากกว่าแม่ กล้าที่จะกอด...ที่จะฟัดเขาแรงๆ โดยไม่เกรงกลัว และกล้าบอกเล่าอะไรต่อมิอะไรที่เป็น
ตอน 76
บทที่ 76
บทที่76
“คุณอย่ายุ่งกับแหวนเลย”
“เธอจะกลับบ้าน แล้วต้องมาอยู่ที่นี่ ฉันจะช่วยให้ได้กลับบ้าน...คุณเอคงจะไม่สบายใจถ้ารู้ว่าเธอไม่ถึงบ้าน เขาอุตส่าห์พาเธอไปส่งถึงสถานีรถ...”
“อะไรนะคะ”
แหวนทวนถาม เสียงหล่อนค่อนข้างดัง
“ก็คุณเอ”
“เพราะมันต่างหาก” เสียงแหวนกรีดแหลม ลืมตัวไปว่ามีคำสั่งห้ามจากศิล