บทที่ 62

ชายหนุ่มก้าวเข้าไปในตัวบ้านนั้นอีกครั้ง ความมั่นใจของเขาเปี่ยมล้นชนิดที่เรียกว่าไม่ต้องพูดถึงจะดีกว่า

การมาของเขาทำให้หญิงทั้งสองที่กำลังแลกเปลี่ยนความในใจต่อกันมองมาเกือบจะพร้อมๆ กันเพราะเรียกว่าเขาเป็นคนแปลกหน้าได้...ศิลามาเมื่อหนก่อนก็ไม่เจอคุณมารศรี เธอแทบจะเอ็ดปรางต่อหน้าคุณสีดา แต่เธอ

บทที่63

เขาเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่งพร้อมกับรอยยิ้มที่มินตาเล็งเห็นว่าช่างกวนโมโหนัก และหล่อนก็เป็นผู้หญิงที่ขี้โมโหเสียด้วยยามที่ไม่ได้ดังใจมือเล็กๆ กำเข้าหากันแน่น ยิ่งทำให้ศิลาชอบใจอีกหลายเท่า หล่อนดูจะเล่นบทบู๊ได้สนุกไม่น้อย แต่เขาก็อยากรู้ว่าต่อหน้าแม่ของหล่อนเอง มินตายังจะบู๊ออกอีกหรือ

แม้จะพูดเสีย

บทที่64

มินตาทำตาปริบๆ กับวลีสุดท้ายนั่น หล่อนรู้สึกว่ามันหยาบคายและรุนแรงเกินไปสักหน่อยแล้ว

แต่จะพูดอะไรเล่า หล่อนยังเป็นเด็ก พูดไปก็รังแต่จะไม่เหมาะสมมากกว่า

“มินต้องช่วยป้านะลูก” เธออ่อนหวานกับมินตาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนหน้านี้เลย “ช่วยป้ากระชากหน้ากากออกมา ให้ตาเอสว่าง ให้คุณแม่ของมินตาสว่างซะก่อ