บทที่61

พิมสุดาพยักหน้าน้อยๆ

“ตะกี้มองเห็นมันมองน้าแหม่มไหม”

“เห็น” เธอฉีกยิ้มนิดหนึ่ง “แต่ไม่มีอะไรนี่จ๊ะ น้าไม่มีวันเผลอไผล”

“ผมดีใจที่เห็นมันมอง เกือบจะแน่ใจในสิ่งที่มันได้คิด”

“เขาจะเอายังไงกันแน่...ลักษมีคนหนึ่งแล้วนะ”

“ยังจะคุยอวดเอาไว้กับผมว่า เด็กข้างบ้านอีกคนหนึ่ง...ยายมินตาไงล่ะฮะ ท่าทางเป

บทที่ 62

ชายหนุ่มก้าวเข้าไปในตัวบ้านนั้นอีกครั้ง ความมั่นใจของเขาเปี่ยมล้นชนิดที่เรียกว่าไม่ต้องพูดถึงจะดีกว่า

การมาของเขาทำให้หญิงทั้งสองที่กำลังแลกเปลี่ยนความในใจต่อกันมองมาเกือบจะพร้อมๆ กันเพราะเรียกว่าเขาเป็นคนแปลกหน้าได้...ศิลามาเมื่อหนก่อนก็ไม่เจอคุณมารศรี เธอแทบจะเอ็ดปรางต่อหน้าคุณสีดา แต่เธอ

บทที่63

เขาเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่งพร้อมกับรอยยิ้มที่มินตาเล็งเห็นว่าช่างกวนโมโหนัก และหล่อนก็เป็นผู้หญิงที่ขี้โมโหเสียด้วยยามที่ไม่ได้ดังใจมือเล็กๆ กำเข้าหากันแน่น ยิ่งทำให้ศิลาชอบใจอีกหลายเท่า หล่อนดูจะเล่นบทบู๊ได้สนุกไม่น้อย แต่เขาก็อยากรู้ว่าต่อหน้าแม่ของหล่อนเอง มินตายังจะบู๊ออกอีกหรือ

แม้จะพูดเสีย