บทที่38

มินตากลับเข้าบ้านในตอนสายๆ หล่อนได้แวะบ้านก่อนค่อยเข้าออฟฟิศ และนั่นทำให้หล่อนได้กลับมาพบว่าคุณมารศรีเตรียมของจะไปนอนที่วัด มันไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับหล่อนเลย แม่หล่อนหันหน้าเข้าหาวัดเหมือนหญิงอีกหลายคนเมื่อวัยเพิ่มมากขึ้น แต่เข้าไปแล้วจะสงบกลับมาแค่ไหนมินตาไม่เคยกล้าถามให้เธออารมณ์เสีย

“

บทที่39

นั่นเท่ากับว่าเขาจะไม่ยอมไปเด็ดขาด มินไปดูบ้านกับพ่อดีกว่าน่า จะเอายังไงจะได้ให้ช่างทำ พ่อบอกแล้วว่าช่างเขาเก่ง”

มินตาเลยต้องไปดู หล่อนไม่ใช่คนกลัวแดดนัก แต่แดดจ้าๆ กับสุขภาพไม่สู้จะแข็งแรงของพ่อทำให้หล่อนต้องมีร่มกางติดมือไปด้วย...ก้าวช้าๆ มีร่มอยู่เหนือศีรษะมินตารู้สึกเหมือนกันว่านี่ไม่ใช่

บทที่ 40

สาวิตต์สั่นศีรษะเล็กน้อยเหมือนจะระอาใจ เขามองเหมือนมินตาเป็นเด็กหญิงเล็กๆ ซุกซนคนเดิม

“มินนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ ไม่ยักเหมือนมิ่...”

มินตาผลุดลุกขึ้นยืนทันที ทำให้สาวิตต์ตกตะลึง เสียงของหล่อนแหลมสั่น

“ใช่ซิคะ มินน่ะไม่เปลี่ยนไม่ดียังไงยังงั้นเป็นตัวร้ายเสมอ แล้วคุณเอรู้ไหมว่าเขาเป็นใครกันแน่