บทที่42

พอได้ยินว่าเจียงฉีจะให้ส่งกุญแจรถคืน ฟางผิงก็หน้าซีดขึ้นมาทันที

“อะไรกัน！ประธานเจียงนี่มัน?”

เขาไม่รู้ว่าทำไมประธานเจียงจู่ๆถึงโกรธเดือดดาลใส่ตนเองขึ้นมาขนาดนี้ ถึงขั้นไล่ตนเองออก?

นี่ต้องสูญเสียงานที่ดีมากๆไปอย่างไม่ทราบสาเหตุอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ?

หรือเป็นเพราะหลินอิ่งไอ้เศษสวะนี่?

เขามีอิท

บทที่43

“นี่หรือว่าลูกรู้สึกซาบซึ้งในตัวเขาแล้ว?”พูดขึ้นอย่างไม่แยแส “เขามาเกาะพวกเรากินอยู่ตั้งสองปี ซื้อบ้านให้พวกเราสักหลังมันก็สมควรแล้ว！ลูกไม่ต้องรู้สึกติดหนี้บุญคุณเขาหรอก”

“ไอ้เด็กคนนี้มันช่างคิดจริงๆ รู้ตัวว่าเงินพวกนี้เป็นเงินที่ต้องพึ่งพาลูก ก็เลยเอาของของคนอื่นมาให้เป็นการตอบแทนน้ำใจ ลูกอ

บทที่44

“เห้อ ยัยลูกโง่เอ๋ย ลูกพูดเรื่องนี้ออกมาต่อหน้าหลินอิ่งได้ยังไง”ลู่หย่าฮุ่ยกระทืบเท้าด้วยความโกรธ “ลูกบอกเรื่องพวกนี้กับเขาทำไม? เขาจะต้องสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับลูกแน่ๆ”

“ในใจของหลินอิ่งจะต้องคิดที่จะเกาะลูกกินไปตลอดชีวิตแน่นอน！ลูกรู้บ้างไหม！”

“มาก่อเรื่องวุ่นวายอะไรกันล่ะคะ แม่ แบบนี้มันไม