ตอน 43
ลูกเขยคุณชายฉี
บทที่43
“นี่หรือว่าลูกรู้สึกซาบซึ้งในตัวเขาแล้ว?”พูดขึ้นอย่างไม่แยแส “เขามาเกาะพวกเรากินอยู่ตั้งสองปี ซื้อบ้านให้พวกเราสักหลังมันก็สมควรแล้ว！ลูกไม่ต้องรู้สึกติดหนี้บุญคุณเขาหรอก”
“ไอ้เด็กคนนี้มันช่างคิดจริงๆ รู้ตัวว่าเงินพวกนี้เป็นเงินที่ต้องพึ่งพาลูก ก็เลยเอาของของคนอื่นมาให้เป็นการตอบแทนน้ำใจ ลูกอ
ตอน 44
บทที่44
“เห้อ ยัยลูกโง่เอ๋ย ลูกพูดเรื่องนี้ออกมาต่อหน้าหลินอิ่งได้ยังไง”ลู่หย่าฮุ่ยกระทืบเท้าด้วยความโกรธ “ลูกบอกเรื่องพวกนี้กับเขาทำไม? เขาจะต้องสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับลูกแน่ๆ”
“ในใจของหลินอิ่งจะต้องคิดที่จะเกาะลูกกินไปตลอดชีวิตแน่นอน！ลูกรู้บ้างไหม！”
“มาก่อเรื่องวุ่นวายอะไรกันล่ะคะ แม่ แบบนี้มันไม
ตอน 45
บทที่45
“กับผมยังต้องคิดเล็กคิดน้อยกันขนาดนี้เลยเหรอ?”หลินอิ่งพูดยิ้มๆ
“สองปีนี้ที่ผมเข้ามาอยู่ในตระกูลจาง คุณได้รับความไม่ยุติธรรมและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่สมควรจะได้รับอย่างมากมาย ในตอนนี้เรื่องพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่ผมควรจะทำแล้วล่ะ”หลินอิ่งพูดขึ้น
“มันคนละเรื่องกัน”จางฉีโม่พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง