บทที่ 23

บทที่23

“เอาของคืนมา แล้วฉันจะไว้ชีวิตคุณ!”

ปืนหันหน้าไปทางเซควน หลินอิ่งยังคงไม่แสดงสีหน้าเหมือนเดิม สีหน้าสุดทนอย่างไม่มีอะไรเทียบได้

“ฮ่าฮ่า! ไว้ชีวิตฉัน?” เซควนเหมือนได้ยินเรื่องตลก หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังขึ้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พวกเรา ไอ้ลูกเขยไร้ประโยชน์นี่ พูดว่าจะไว้ชีวิตฉัน?”

“ท่านคว

บทที่ 24

บทที่24

“หลินอิ่ง คุณคิดจะทำอะไร? คุณต้องการอะไร?”

ก้าวเข้าไปใกล้หลินอิ่งที่อยู่ตรงข้าม เซควนตื่นตระหนกจนมือไม้อ่อน ร่างกายโซซัดโซเซเล็กน้อย ล้มลงบนพื้น ก้นเปรอะเปื้อนไปหมด ดูหน้าตลกอย่างมาก

“พวกคุณยังจะตะลึงทำอะไรอยู่? ไปขวางเขาไว้ให้ฉันสิ!” เซควนร้องเรียกขึ้นมาอย่างตกใจ ออกคำสั่งลูกน้องอ

บทที่ 25

บทที่25

วันที่สอง

แต่เช้าตรู่ หลินอิ่งกับจางฉีโม่ก็เดินทางออกมาจากหมู่บ้าน ไปที่พาณิชย์พลาซ่าชิงหยูนที่อยู่ใจกลางเมือง

อู่เจิ้งกำลังมุ่งมั่นขับรถอย่างเร็ว

“หลินอิ่ง เมื่อคืนคุณไปทำอะไรมา?” ฉับพลันจางฉีโม่ก็ถามออกมา

หลินอิ่งลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ยิ้มแล้วตอบว่า : “ฉันเข้าใจได้ว่านี่คือคุณเป็นห่