บทที่25

วันที่สอง

แต่เช้าตรู่ หลินอิ่งกับจางฉีโม่ก็เดินทางออกมาจากหมู่บ้าน ไปที่พาณิชย์พลาซ่าชิงหยูนที่อยู่ใจกลางเมือง

อู่เจิ้งกำลังมุ่งมั่นขับรถอย่างเร็ว

“หลินอิ่ง เมื่อคืนคุณไปทำอะไรมา?” ฉับพลันจางฉีโม่ก็ถามออกมา

หลินอิ่งลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ยิ้มแล้วตอบว่า : “ฉันเข้าใจได้ว่านี่คือคุณเป็นห่วงฉันอยู่ใ

บทที่26

“ร ป ภ จับสองคนนี้ไว้”

จางจี้หนิงกล่าวอย่างท่าทีมั่นใจ ทำไม้ทำมือ เรียกผู้รักษาความปลอดภัยทันที

“สองคนนี้ไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วมจัดงาน ทว่าอยากจะเข้าไปนั่ง นี่เห็นได้ชัดว่าคิดจะก่อความวุ่นวายให้งานนิทรรศการ ไล่พวกเขาทั้งสองคนออกไป!” จางจี้หนิงกล่าวอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย

“สองท่าน กรุณาหยุ

บทที่27

“คนไร้ประโยชน์อย่างหลินอิ่งคนนี้จะกล้ามาทำชั่วๆใส่พวกเรา ไม่สอนบทเรียนให้เขาสักหน่อย ยังควรจะพูดจาสาดโคลนใส่กูไหม” ซูนเหิงพูดจารุนแรง โมโหจนเส้นเลือดขึ้นที่หน้าผาก

รุ่นใหญ่รุ่นเล็กของตระกูลซูนที่สง่าผ่าเผยของเขา หนุ่มที่โดดเด่นที่สุดในเมืองชิงหยูน อยู่ในแวดวงคนรวยในเมืองชิงหยูนใครๆก็เห็นแล้ว