บทที่ 22

บทที่22

ไม่ว่าใครได้ยินน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคิดที่จะฆ่านี้ของหลินอิ่ง ต่างก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

เสิ่นซานเหงื่อที่หน้าผากออกมาเป็นเม็ดๆ ได้ยินถึงรสชาติของคาวเลือดอันคละคลุ้งอย่างรุนแรง

“คุณนัดเซควนออกมาเจรจาตอนนี้เลย” หลินอิ่งกล่าวอย่างนิ่งๆ

เสิ่นซานสีหน้าตึงเครียด กล่าวอย่างลังเลใจว่า

บทที่ 23

บทที่23

“เอาของคืนมา แล้วฉันจะไว้ชีวิตคุณ!”

ปืนหันหน้าไปทางเซควน หลินอิ่งยังคงไม่แสดงสีหน้าเหมือนเดิม สีหน้าสุดทนอย่างไม่มีอะไรเทียบได้

“ฮ่าฮ่า! ไว้ชีวิตฉัน?” เซควนเหมือนได้ยินเรื่องตลก หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังขึ้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พวกเรา ไอ้ลูกเขยไร้ประโยชน์นี่ พูดว่าจะไว้ชีวิตฉัน?”

“ท่านคว

บทที่ 24

บทที่24

“หลินอิ่ง คุณคิดจะทำอะไร? คุณต้องการอะไร?”

ก้าวเข้าไปใกล้หลินอิ่งที่อยู่ตรงข้าม เซควนตื่นตระหนกจนมือไม้อ่อน ร่างกายโซซัดโซเซเล็กน้อย ล้มลงบนพื้น ก้นเปรอะเปื้อนไปหมด ดูหน้าตลกอย่างมาก

“พวกคุณยังจะตะลึงทำอะไรอยู่? ไปขวางเขาไว้ให้ฉันสิ!” เซควนร้องเรียกขึ้นมาอย่างตกใจ ออกคำสั่งลูกน้องอ