ตอน 167
ลูกเขยคุณชายฉี
บทที่ 166
บทที่166
หลินอิ่งยิ้มเยาะเย้ย หันหลังแล้วกระโดดเตะ ลูเหลียงยู่โดนเตะจนกระเด็นออกไปสิบกว่าเมตร แล้วล้มลงที่มุมกําแพงอย่างแรง เลือดออกเต็มปาก ร่างกายบิดเบี้ยวไปหมด
“หายไปจากหน้าฉันเดี๋ยวนี้”
หลินอิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำให้ลูเหลียงยู่ตกใจจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้น เขาก็มหน้าไว้ รู้สึกร้อนรนบนใ
ตอน 168
บทที่ 167
บทที่167
หลินอิ่งไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา
และคนของตระกูลกงซุนที่อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อเห็นภาพที่กงซุนเฟยเทียนกราบลง ต่างก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
ไม่น่าเชื่อว่านายท่านเลือกที่จะทนไว้ และถอยเอง? นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“อาจารย์หลิน ตอนนี้นับว่ามีการจัดการกับเรื่องนี้แล้วหรือยัง? ” กงซุนฉงหลงก
ตอน 169
บทที่ 168
บทที่168
รถมายบัคขับอยู่บนถนนตอนเที่ยงคืนและทั้งสองข้างมีไฟถนนที่สว่างไสว
ที่เบาะหลังของรถ หลินอิ่งหลับตาพักผ่อน ไม่ได้พูดอะไรมาก กงซุนชิวอวี่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าลังเล ทำท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดลง
เห็นได้ชัดว่า การมาที่ตระกูลกงซุนในครั้งนี้ ลูกพี่ลูกน้องฉีหยิ่นถูกคนย