บทที่146

จางฉีโม่กับหลินอิ่งรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียนเสร็จสิ้นไปอย่างงดงาม

ไปเดินเล่นริมแม่น้ำ และขับรถกลับไปที่วิลล่าหิมะมังกร

หลินอิ่งเดินกลับไปที่ห้องนอนบนชั้นสาม มองไปยังถุงขยะที่ไม่เข้ากัน โทรหาทั้งเจียงฉีและเสิ่นซานเพื่อจัดการเรื่องบางอย่าง

เช้าตรู่ วันรุ่งขึ้น

โต๊ะอาหารที่ชั้นหนึ่งรายล้อมไ

บทที่147

“ไม่ใช่ว่า? พวกคุณไร้เหตุผลเกินไปหรอกเหรอ?” จางฉีโม่พูดอย่างไม่อยากเชื่อ ว่าจะมีคนแบบนี้อยู่ด้วย เพียงเพราะเรื่องนี้ อ้าปากก็จะเอาเงินหนึ่งล้าน? แถมยังเป็นญาติกันอีก?

“เหตุผลเหรอ? เอาสิ งั้นฉันจะบอกเหตุผลให้เธอฟัง” ลู่เสี่ยวเจี้ยนพูดอย่างหยิ่งผยอง “นี่เพราะฉันเห็นว่าเราเป็นญาติกัน ถึงได้ขอแ

บทที่148

เจียงฉีสีหน้าเย็นชา สำรวจลู่เสี่ยวเจี้ยนด้วยสายตาเย็นชา

“มองอะไร? บอกว่าเป็นแค่พนักงานคนหนึ่งไม่พอใจเหรอ?” ลู่เสี่ยวเจี้ยนพูดอย่างโอหัง “แค่ดูก็รู้เป็นแค่พนักงานในบริษัทแห่งหนึ่งใช่ไหม? เคยได้ยินชื่อลู่หยินไหม? ประธานบริษัทไห่หยางกรุ๊ป เป็นพ่อบุญธรรมฉันเอง”

“พ่อบุญธรรมคุณคือลู่หยิน?” เจียงฉ