บทที่ 146

บทที่146

จางฉีโม่กับหลินอิ่งรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียนเสร็จสิ้นไปอย่างงดงาม

ไปเดินเล่นริมแม่น้ำ และขับรถกลับไปที่วิลล่าหิมะมังกร

หลินอิ่งเดินกลับไปที่ห้องนอนบนชั้นสาม มองไปยังถุงขยะที่ไม่เข้ากัน โทรหาทั้งเจียงฉีและเสิ่นซานเพื่อจัดการเรื่องบางอย่าง

เช้าตรู่ วันรุ่งขึ้น

โต๊ะอาหารที่ชั้นหน

บทที่ 147

บทที่147

“ไม่ใช่ว่า? พวกคุณไร้เหตุผลเกินไปหรอกเหรอ?” จางฉีโม่พูดอย่างไม่อยากเชื่อ ว่าจะมีคนแบบนี้อยู่ด้วย เพียงเพราะเรื่องนี้ อ้าปากก็จะเอาเงินหนึ่งล้าน? แถมยังเป็นญาติกันอีก?

“เหตุผลเหรอ? เอาสิ งั้นฉันจะบอกเหตุผลให้เธอฟัง” ลู่เสี่ยวเจี้ยนพูดอย่างหยิ่งผยอง “นี่เพราะฉันเห็นว่าเราเป็นญาติกั

บทที่ 148

บทที่148

เจียงฉีสีหน้าเย็นชา สำรวจลู่เสี่ยวเจี้ยนด้วยสายตาเย็นชา

“มองอะไร? บอกว่าเป็นแค่พนักงานคนหนึ่งไม่พอใจเหรอ?” ลู่เสี่ยวเจี้ยนพูดอย่างโอหัง “แค่ดูก็รู้เป็นแค่พนักงานในบริษัทแห่งหนึ่งใช่ไหม? เคยได้ยินชื่อลู่หยินไหม? ประธานบริษัทไห่หยางกรุ๊ป เป็นพ่อบุญธรรมฉันเอง”

“พ่อบุญธรรมคุณคือลู่หย