บทที่ 144

บทที่144

ฉินเฟยโดนต่อยจนมึน มองหลินอิ่งกับจางฉีโม่ด้วยความผวา อยากตายขึ้นมาทันที อยากแทรกรูหนีจริงๆ

คิดไม่ตกว่าฉินอวี่กินลูกระเบิดอะไรลงไป อยู่ๆ ก็มาต่อยตัวเองอย่างนี้

“ฉินเฟยนายพูดไม่เป็นเหรอไง? ฉันบอกให้นายขอโทษประธานจางกับประธานหลิน!” ฉินอวี่ตบปากเขาไปฉาดใหญ่ จนฉินเฟยร้องสุดจะเจ็บปวด

“

บทที่ 145

บทที่145

บนใบหน้าหลินอิ่งแต้มด้วยรอยยิ้มบาง ในกระเป๋าเสื้อด้านข้างมีกล่องคริสทัลที่มี King of the world ใส่เอาไว้

“อืม” จางฉีโม่พยักหน้าอย่างน่าเอ็นดู

ทั้งสองหมุนตัวออกจากห้างอัลเลน อู่เจิ้งได้ขับรถมาถึงนานแล้ว เปิดประตูอย่างมืออาชีพ

เมื่อเห็นแผ่นหลังของหลินอิ่งและจางฉีโม่ ฉินอวี่รู้สึกว่

บทที่ 146

บทที่146

จางฉีโม่กับหลินอิ่งรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียนเสร็จสิ้นไปอย่างงดงาม

ไปเดินเล่นริมแม่น้ำ และขับรถกลับไปที่วิลล่าหิมะมังกร

หลินอิ่งเดินกลับไปที่ห้องนอนบนชั้นสาม มองไปยังถุงขยะที่ไม่เข้ากัน โทรหาทั้งเจียงฉีและเสิ่นซานเพื่อจัดการเรื่องบางอย่าง

เช้าตรู่ วันรุ่งขึ้น

โต๊ะอาหารที่ชั้นหน