บทที่144

ฉินเฟยโดนต่อยจนมึน มองหลินอิ่งกับจางฉีโม่ด้วยความผวา อยากตายขึ้นมาทันที อยากแทรกรูหนีจริงๆ

คิดไม่ตกว่าฉินอวี่กินลูกระเบิดอะไรลงไป อยู่ๆ ก็มาต่อยตัวเองอย่างนี้

“ฉินเฟยนายพูดไม่เป็นเหรอไง? ฉันบอกให้นายขอโทษประธานจางกับประธานหลิน!” ฉินอวี่ตบปากเขาไปฉาดใหญ่ จนฉินเฟยร้องสุดจะเจ็บปวด

“ผม……” ฉินเฟ

บทที่145

บนใบหน้าหลินอิ่งแต้มด้วยรอยยิ้มบาง ในกระเป๋าเสื้อด้านข้างมีกล่องคริสทัลที่มี King of the world ใส่เอาไว้

“อืม” จางฉีโม่พยักหน้าอย่างน่าเอ็นดู

ทั้งสองหมุนตัวออกจากห้างอัลเลน อู่เจิ้งได้ขับรถมาถึงนานแล้ว เปิดประตูอย่างมืออาชีพ

เมื่อเห็นแผ่นหลังของหลินอิ่งและจางฉีโม่ ฉินอวี่รู้สึกว่าหัวใจเต้นแ

บทที่146

จางฉีโม่กับหลินอิ่งรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียนเสร็จสิ้นไปอย่างงดงาม

ไปเดินเล่นริมแม่น้ำ และขับรถกลับไปที่วิลล่าหิมะมังกร

หลินอิ่งเดินกลับไปที่ห้องนอนบนชั้นสาม มองไปยังถุงขยะที่ไม่เข้ากัน โทรหาทั้งเจียงฉีและเสิ่นซานเพื่อจัดการเรื่องบางอย่าง

เช้าตรู่ วันรุ่งขึ้น

โต๊ะอาหารที่ชั้นหนึ่งรายล้อมไ