บทที่ 563 โทรศัพท์ของรุ่นพี่

พูดจนถึงสุดท้าย น้ำเสียงของเฉียวอีฟานก็ยิ่งอยู่ยิ่งเบา ยิ่งอยู่ยิ่งต่ำลึก ยิ่งอยู่ยิ่งมอมเมาใจคน

ไอร้อนโชยเข้ามาถึงบนใบหูของเซี่ยวลั่วหยาวอย่างฉับพลัน เผาจนหูของเธอได้ส่งความร้อน ในหัวของช่วงเวลาหนึ่งก็ล้วนมีความยุ่งเหยิงอยู่บ้าง

“โขลก โขลก โขลก ไม่ใช่ว่าอ

บทที่ 564 ทำไมถึงไม่มีความสุข

เซี่ยวลั่วหยาวที่กำลังพูด ก็ได้หันตัวไปมองอีฟานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวอย่างหวั่นไหวอยู่บ้าง สายตาที่เยือกเย็นมากอึมครึมมากของเฉียวอีฟาน ได้จ้องเซี่ยวลั่วหยาวไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เซี่ยวลั่วหยาวตกใจจนช่วยไม่ได้ที่จะหดคอลงไปเองแล้ว

เซี่ยวลั่วหยาวหันตัวกลับไป หันหน

บทที่ 565 พวกเราเลิกกันแล้ว

สายตาของเฉียวอีฟานเหมือนกับสุนัขป่าสีแดง ก็ได้จ้องมองเซี่ยวลั่วหยาวแบบนั้นอย่างแน่นหนา มือที่จับพวงมาลัยรถก็ยิ่งจับยิ่งแน่น

จนถึงเซี่ยวลั่วหยาวได้บิดแล้วบิดอีกลงรถ ใจของเฉียวอีฟานนั้นถึงได้ “ปัง!” เสียงหนึ่ง ปริแตกหักเป็นเสี้ยวแล้ว

ความเจ็บส่วนนั้น มีเพียงต