บทที่ 562 สถานที่ที่นัดพบครั้งแรก

เซี่ยวลั่วหยาวที่รู้สำนึกกลับมา ก็ได้ถลึงตาจ้องใส่เฉียวอีฟานอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็ได้พูดตะโกน: “คำพูดไร้สาระพูดให้น้อยลงหน่อย ส่งฉันกลับโรงเรียน!”

มือใหม่ คิดจะนำฉันพาอ้อมเข้าไป ไม่มีทาง!

***

เฉียวอีฟานหัวเราะเบาๆ และได้ขับรถอย่างมั่นคง

บทที่ 563 โทรศัพท์ของรุ่นพี่

พูดจนถึงสุดท้าย น้ำเสียงของเฉียวอีฟานก็ยิ่งอยู่ยิ่งเบา ยิ่งอยู่ยิ่งต่ำลึก ยิ่งอยู่ยิ่งมอมเมาใจคน

ไอร้อนโชยเข้ามาถึงบนใบหูของเซี่ยวลั่วหยาวอย่างฉับพลัน เผาจนหูของเธอได้ส่งความร้อน ในหัวของช่วงเวลาหนึ่งก็ล้วนมีความยุ่งเหยิงอยู่บ้าง

“โขลก โขลก โขลก ไม่ใช่ว่าอ

บทที่ 564 ทำไมถึงไม่มีความสุข

เซี่ยวลั่วหยาวที่กำลังพูด ก็ได้หันตัวไปมองอีฟานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวอย่างหวั่นไหวอยู่บ้าง สายตาที่เยือกเย็นมากอึมครึมมากของเฉียวอีฟาน ได้จ้องเซี่ยวลั่วหยาวไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เซี่ยวลั่วหยาวตกใจจนช่วยไม่ได้ที่จะหดคอลงไปเองแล้ว

เซี่ยวลั่วหยาวหันตัวกลับไป หันหน