บทที่ 541 ไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย

“อ่า.... คุณ ไอ้บ้า..... ออกไป คุณออกไปเลยนะ!”

เซี่ยวลั่วหยาวหน้าแดงก่ำ เธอทุบตีเฉียวอีฟานที่นอนฟุบพร้อมกับแทะโลมอยู่บนตัวของเธอ

เฉียวอีฟานสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกดจูบเธอลงไป

“คุณ.... ไอ้เลว.... อ่า!!”

เซี่ยวลั่วหยาวที่กำลังจะด่ากราดถึงกล

บทที่ 542 ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถบรรยายได้

คางจ๋ายรีบหดคอลง พยายามทำให้ตัวเองตัวเล็กที่สุด หลังจากนั้นก็ทำราวกับเป็นต้นไม้พยายามถอยห่างออกมา

เฉียวอีฟานเดินเข้าไปหาเซี่ยวลั่วหยาวจนกระทั่งยืนห่างจนเธอเพียงสองเมตร “เอาล่ะ ผมจะไม่เข้าไปอีก คุณก็อย่าขยับไปไหนเลย มีอะไรก็พูดออกมา เราสองคนอาจจะยัง

บทที่ 543 ให้ความอบอุ่นซึ่งกันและกัน

คางจ๋ายรู้สึกเคร่งเครียดจนตาแดงก่ำ “คุณไม่อย่าฟัง คุณมีสิทธิ์อะไรที่จะไม่ฟัง? แม้แต่เรื่องที่คุณรอดชีวิตมาได้อย่างไรคุณยังไม่รู้เลย คุณมีคุณสมบัติอะไรถึงได้ตะคอกใส่นายน้อยอย่างนั้น? เพื่อช่วยชีวิตคุณแล้ว เขาแทบจะทิ้งชีวิตตัวเองไปเลยด้วยซ้ำ!”

ในที่สุดเซี่