ตอน 540
ประธานที่ป่าเถื่อน
บทที่ 540 ฉันคือผู้ชายของเธอ
อีกคนหนึ่งได้ถูกยกขึ้นมาตรงๆแล้วเหมือนกับคือตุ๊กตาผ้าตัวเล็กๆ โยนไปถึงบนหลังของโซฟา ร่างกายครึ่งบนทั้งตัวได้แขวนไว้อยู่ในอากาศ ถูกใครบางคนใช่แรงรวบแน่น ทำให้หัวทั้งใบที่พาดไว้บนไหล่แตกกระจาย สุดท้ายสลบไม่ได้สติ
“ร้องสิ! ร้องออกมาให้ฉันสิ!กล้าพูดว่าฉันไม่ได้!ฉันไ
ตอน 541
บทที่ 541 ไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย
“อ่า.... คุณ ไอ้บ้า..... ออกไป คุณออกไปเลยนะ!”
เซี่ยวลั่วหยาวหน้าแดงก่ำ เธอทุบตีเฉียวอีฟานที่นอนฟุบพร้อมกับแทะโลมอยู่บนตัวของเธอ
เฉียวอีฟานสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกดจูบเธอลงไป
“คุณ.... ไอ้เลว.... อ่า!!”
เซี่ยวลั่วหยาวที่กำลังจะด่ากราดถึงกล
ตอน 542
บทที่ 542 ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถบรรยายได้
คางจ๋ายรีบหดคอลง พยายามทำให้ตัวเองตัวเล็กที่สุด หลังจากนั้นก็ทำราวกับเป็นต้นไม้พยายามถอยห่างออกมา
เฉียวอีฟานเดินเข้าไปหาเซี่ยวลั่วหยาวจนกระทั่งยืนห่างจนเธอเพียงสองเมตร “เอาล่ะ ผมจะไม่เข้าไปอีก คุณก็อย่าขยับไปไหนเลย มีอะไรก็พูดออกมา เราสองคนอาจจะยัง