บทที่ 540 ฉันคือผู้ชายของเธอ

อีกคนหนึ่งได้ถูกยกขึ้นมาตรงๆแล้วเหมือนกับคือตุ๊กตาผ้าตัวเล็กๆ โยนไปถึงบนหลังของโซฟา ร่างกายครึ่งบนทั้งตัวได้แขวนไว้อยู่ในอากาศ ถูกใครบางคนใช่แรงรวบแน่น ทำให้หัวทั้งใบที่พาดไว้บนไหล่แตกกระจาย สุดท้ายสลบไม่ได้สติ

“ร้องสิ! ร้องออกมาให้ฉันสิ!กล้าพูดว่าฉันไม่ได้!ฉันไ

บทที่ 541 ไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย

“อ่า.... คุณ ไอ้บ้า..... ออกไป คุณออกไปเลยนะ!”

เซี่ยวลั่วหยาวหน้าแดงก่ำ เธอทุบตีเฉียวอีฟานที่นอนฟุบพร้อมกับแทะโลมอยู่บนตัวของเธอ

เฉียวอีฟานสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกดจูบเธอลงไป

“คุณ.... ไอ้เลว.... อ่า!!”

เซี่ยวลั่วหยาวที่กำลังจะด่ากราดถึงกล

บทที่ 542 ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถบรรยายได้

คางจ๋ายรีบหดคอลง พยายามทำให้ตัวเองตัวเล็กที่สุด หลังจากนั้นก็ทำราวกับเป็นต้นไม้พยายามถอยห่างออกมา

เฉียวอีฟานเดินเข้าไปหาเซี่ยวลั่วหยาวจนกระทั่งยืนห่างจนเธอเพียงสองเมตร “เอาล่ะ ผมจะไม่เข้าไปอีก คุณก็อย่าขยับไปไหนเลย มีอะไรก็พูดออกมา เราสองคนอาจจะยัง