ตอน 470
ประธานที่ป่าเถื่อน
บทที่ 470
แม้แต่ผู้หญิงก็กลัว
เมื่อเข้าลิฟท์ คางจ๋ายจึงถาม
‘คุณชาย ไปไหน?”
“โอ้ ฉันจะไปตีเบสบอลกับเซียวเค่อ พวกคุณไม่ต้องไป”
คิ้วของคางจ๋ายกระตุกขึ้นอย่างรวดเร็ว "อย่าให้เราตามไปได้ยังไง ฉันเป็นกังวล"
“ไม่เป็นไร ฉันไปรถของเซียวเค่อ อีกอย่างนอกจากนี้ยังมีปืนอีกสองสามกระบอ
ตอน 471
บทที่ 471
หุนหันพลันแล่น
เล๋ยเซียวเค่อรู้สึกอยากหัวเราะ ยืนพิงขอบประตู แล้วพูดเทศนาเถียนเจียเห้อ
“โอ๊ย พ่อหนุ่มน้อย ฉันว่านายนะ อายุยังน้อย ทำผิดแล้วก็หัดยอมรับแต่เนิ่นๆ จะได้เหลือทางรอดให้ชีวิตบ้างนะ”
เถียนเจียเห้อรู้สึกมึนงง
อายุเขาก็ไม่ได้น้อยนะ เขาอายุยี่สิบสี่ปีแล้ว ท่าทา
ตอน 472
บทที่ 472
นายไปเถอะ
ทั่วร่างร้อนผ่าวไปหมด ยังคงหลงเหลืออุณหภูมิของเขาอยู่
บ้าที่สุด ทำเอาเธอจิตใจไม่อยู่ที่กับข้าวที่กำลังทำเลย ใส่เครื่องปรุงผิดไปหมด
เฉียวอีฟานทำตัวเหมือนพ่อบ้านดีเด่น หยิบมีดและสวมผ้ากันเปื้อน แล้วหั่นผักฉับฉับอยู่ตรงนั้น ราวกับการจูบอันดูดดื่มเมื่อครู่ของทั้งคู่เ