บทที่668

ซูเซี่ยนมองไปที่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยอย่างเย็นชา เสียงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของเขาก็ดังขึ้นในท้องพระโรง และพูดอย่างชัดเจนว่า “เสด็จแม่ของกระหม่อมเป็นองค์จักรพรรดินีแห่งอาณาจักรต้าฉู่ หากฝ่าบาทยังดูถูกอาณาจักรต้าฉู่ หรือฝ่าบาทอยากเป็นศัตรูกับต้าฉู่ของหม่อมฉันหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

จากนั้นทั้งท้องพระโร

บทที่669

เวลาอาหารเช้าในตอนเช้า เหลียนชิงโจวและเฮ่อโยวมาถึงแล้ว แต่เฉินเสียนกลับไม่เห็นเย่ซวิ่นและชายรูปงามเหล่านั้น

เฉินเสียนถามออกไปโดยไม่คิดอะไร เหลียนชิงโจวหัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าเรือนที่พวกเขาอยู่ มีนักฆ่าบุกเข้ามาเมื่อคืน ทหารองครักษ์ในเป่ยเซี่ยราชนิเวศน์จึงพากันออกตรวจค้นนักฆ่าก

บทที่670

เฉินเสียนยิ้มและกล่าวว่า “เขารู้สึกแปลกหน้าน่ะ องค์หญิงอย่าคิดมากเลย”

องค์หญิงจาวหยางไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยขนาดนั้น และหันมาหัวเราะอีกครั้ง แต่เมื่อนางมองไปที่เฮ่อโยวและเหลียนชิงโจว นางเห็นว่าพวกเขามีใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย และแสงในดวงตาของเขายังคงเปล่งประกายบางเบา

องค์หญิงจาวหยางไม่ได้พบเจอคนท