บทที่667

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยตกใจ มือของเขาแข็งค้างอยู่กลางอากาศ

ท่านอ๋องมู่รีบออกมาขัดจังหวะในทันที และกล่าวว่า “จักรพรรดิแห่งต้าฉู่พาองค์รัชทายาทเดินทางมาไกล คงจะเมื่อยล้าจากการเดินทาง ควรที่จะพักผ่อนก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ”

เย่ซวิ่นที่อยู่ด้านหลังของเฉินเสียนยืนขึ้น และยืนอยู่ข้าง ๆ ซูเซี่ยน จูงมือของซูเซี

บทที่668

ซูเซี่ยนมองไปที่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยอย่างเย็นชา เสียงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของเขาก็ดังขึ้นในท้องพระโรง และพูดอย่างชัดเจนว่า “เสด็จแม่ของกระหม่อมเป็นองค์จักรพรรดินีแห่งอาณาจักรต้าฉู่ หากฝ่าบาทยังดูถูกอาณาจักรต้าฉู่ หรือฝ่าบาทอยากเป็นศัตรูกับต้าฉู่ของหม่อมฉันหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

จากนั้นทั้งท้องพระโร

บทที่669

เวลาอาหารเช้าในตอนเช้า เหลียนชิงโจวและเฮ่อโยวมาถึงแล้ว แต่เฉินเสียนกลับไม่เห็นเย่ซวิ่นและชายรูปงามเหล่านั้น

เฉินเสียนถามออกไปโดยไม่คิดอะไร เหลียนชิงโจวหัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าเรือนที่พวกเขาอยู่ มีนักฆ่าบุกเข้ามาเมื่อคืน ทหารองครักษ์ในเป่ยเซี่ยราชนิเวศน์จึงพากันออกตรวจค้นนักฆ่าก